“เมื่อกี้มีใครมาหรือเปล่า?” ซวีอังถาม
“อืม” อันจิ่วก้มตาลง น้ำเสียงราบเรียบไม่มีระลอกคลื่น
เธอมองไม่ค่อยชัดนัก แต่สัญชาตญาณบอกว่าเป็นอิ่งซู
“ไม่เป็นไร”
ในหัวคิดคำนวณผลได้ผลเสียอย่างรวดเร็ว แต่ปากอันจิ่วกลับพูดเรียบ ๆ ว่า “แค่กอดปลอบใจเฉย ๆ น่ะ”
ช่วงนี้ซวีอังไต่อันดับขึ้นมาไม่ช้า สิ่งที่อันดับพามาให้นอกจากคำชื่นชมแล้ว แน่นอนว่าย่อมขาดความเกลียดชังที่ถาโถมมาไม่ได้เช่นกัน
อาชีพไลฟ์สตรีมนี้ ไม่ต้องพูดถึงคนนอกที่มองด้วยแว่นสี
บางคนที่วนเวียนอยู่ในวงการแล้วโยนเงินให้สตรีมเมอร์ ก็ไม่ใช่ว่าจะมองสตรีมเมอร์เป็นคนเสมอไปด้วยซ้ำ
ดังนั้นข้อความส่วนตัวกับคอมเมนต์จึงยิ่งพูดกันได้แย่จนอ่านไม่ได้ แต่ละข้อความแย่กว่ากันไปเรื่อย ๆ
คนเพิ่งเข้าวงการ ใคร ๆ ก็ชอบฟังแต่คำดี คำร้าย ๆ จะทนไหวได้ยังไง
วันนี้กำลังใจของซวีอังดูเหมือนจะร้าวไปเล็กน้อยชัดเจน อันจิ่วก็เลยกอดให้แบบตามมือ ถือเสียว่าปลอบใจ
หลังจากขึ้นเวทีประชันกับอิ่งซูแล้ว สิ่งที่ต้องแบกรับมีแต่จะมากกว่านี้ ถ้าตอนนี้แพ้เสียก่อนก็ไปต่อข้างหลังไม่ได้
รีบชินเร็ว ๆ เถอะ ถ้าชินไม่ได้ ก็มีทางเดียวคือเปลี่ยนคน
……
“เปลี่ยนคน?” องุ่นสตรีมเมอร์หน้าซีดเผือด
กฎที่ว่าถ้าตกมาอยู่อันดับเจ็ดของการสอบรายสัปดาห์ของทีมหนึ่งไวลด์ฮาร์ท ต้องถูกลดชั้นลงไปทีมสอง เขารู้มานานแล้ว
องุ่นเองก็เคยตกลงไปหนึ่งสองครั้ง แต่ทุกครั้งก็กลับขึ้นมาได้อย่างครบถ้วนปลอดภัย
ตามเหตุผลแล้ว เขาไม่ควรตื่นตระหนกขนาดนี้
ทีมหนึ่งนอกจากอิ่งซูที่ครองที่หนึ่งทิ้งห่างและไม่มีใครสั่นคลอนได้แล้ว คนอื่น ๆ แม้จะตามไม่ทัน แต่ต่างก็มีฐานแฟนคลับประจำของตัวเอง