ในโรงฝึกอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ไม่ได้กลิ่นนี้มานานแล้ว อันจิ่วจึงอดขมวดคิ้วไม่ได้
ในสระไม่มีใครอยู่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาฝึกซ้อม
“คุณหนูขึ้นหรือไง แค่กลิ่นนิดเดียวก็ทนไม่ไหวแล้ว”
คุณพ่อเหอที่เดินอยู่ข้าง ๆ เอ่ยแซว “ไม่ต้องพูดถึงพวกรุ่นพี่หรอก เด็กที่อายุน้อยกว่าคุณยังแช่อยู่ในสระนี้มาตั้งแต่เล็ก คนอื่นเขาไม่เห็นบ่นสักคำ”
สิ้นเสียง ก็มีผู้หญิงอีกคนสวมชุดโค้ชเดินมาจากด้านหน้า
“คุณเหอ นี่ลูกสาวในตำนานของคุณเหอเหรอคะ? หน้าตาน่ารักจริง ๆ”
“แน่นอนอยู่แล้ว ลูกสาวผมไม่ใช่แค่หน้าตาน่ารัก นิสัยก็น่ารักด้วย สรุปว่าดีไปหมด ตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยกก็ไม่เคยทำให้พวกเราเป็นห่วงเลย...”
คุณพ่อเหอที่เมื่อครู่ยังแซวอันจิ่วอยู่ พลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นคนละคน เริ่มอวดลูกสาวเสียยกใหญ่
เหออันจิ่วในร่างเดิมเป็นเด็กดีที่ใคร ๆ ก็ชมไม่ขาดปาก นักเรียนดีเด่นสามด้านสมัยประถม สมาชิกยุวชนดีเด่นสมัยมัธยมต้น และบัณฑิตดีเด่นสมัยมัธยมปลาย
ตอนนี้เธอเรียนอยู่ปีสามที่เมืองเยียนจิง และเป็นสมาชิกพรรคมาได้เกินหนึ่งปีแล้ว
แต่ภาพลักษณ์หลังฉากนั้น บัญชีเวยปั๋วของเธอก็เผยทุกอย่างออกมาแล้ว
อย่างไรก็ตาม จะว่าไปเหออันจิ่วก็แค่มีความคิดแผลง ๆ อยู่ในใจนิดหน่อย ธาตุแท้ยังเป็นเด็กดีอยู่ดี เพราะเห็นได้ชัดว่าเธอเองก็รู้สึกอับอายกับเรื่องนี้อยู่บ้าง
ไม่อย่างนั้น ทั้งที่พ่อเป็นโค้ชทีมมณฑลของเจียงสืออวี่แท้ ๆ เธอกลับดื้อดึงไม่ยอมไปทำงานกับพ่อสักครั้ง เพื่อนร่วมงานของคุณพ่อเหอคงไม่พูดแบบนั้นหรอก
เหตุผลหลักก็เพราะกลัวจะเจอเจียงสืออวี่
พิมพ์หื่น ๆ ในอินเทอร์เน็ตก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าต้องมาเจอคนที่แอบหมายปองต่อหน้าต่อตา ก็ต้องใช้ความกล้าไม่น้อยเลย
แต่อันจิ่วไม่มีเรื่องให้ต้องกังวล เพราะเขาคือเป้าหมายภารกิจของเธอ สัญชาตญาณของอันจิ่วไม่เคยพลาด