หยุนซูยื่นมือออก ปลายนิ้วแตะลงบนหน้าไร้ลักษณ์ คล้ายกำลังปั้นดินเหนียว ปรับแต่งรูปโฉมทั้งห้า
ไม่นานนัก
หน้ากากงดงามก็เป็นรูปเป็นร่าง
ใบหน้าลูกครึ่งอันโดดเด่น เบ้าตาลึก สันจมูกตรงดุจยอดเขา ริมฝีปากบางเม้มเล็กน้อย ดูเย็นชาขึ้นมาสามส่วน
นางเอียงศีรษะพิจารณา มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ “คิดไม่ถึงว่าข้าจะมีพรสวรรค์ในการปั้นหน้าสูงเสียจริง ปั้นออกมาช่างเหมือนนัก”
ขั้นต่อไปคือเส้นผม
นางตั้งค่าสีผมเป็นสีดำ แล้วเลือกรูปแบบผมเริ่มต้นของระบบ
เส้นผมถูกรวบขึ้นสูงด้วยเชือกแดงเพียงเส้นเดียว มัดเป็นหางม้าสูงสะอาดตาเหนือกระโหลกศีรษะ
ส่วนเครื่องแต่งกายนางหยิบชุดอิสระพเนจรมาใช้โดยตรง
ชุดรัดรูปสีดำสนิท เอวคาดแผ่นหนังป้องกันที่สึกกร่อนเล็กน้อย ด้านขวาเหน็บมีดสั้นสีดำเล่มหนึ่ง
คล่องแคล่วสง่างาม คิ้วตาคมเข้มเปี่ยมจิตวิญญาณอันห้าวหาญ
สุดท้ายคือเสียง นางปรับเสียงให้ห้าวเข้มขึ้นสองสามส่วน เพิ่มสำเนียงเหนือเข้าไปเล็กน้อย
ตัวตนใหม่ บัดนี้สำเร็จเป็นรูปธรรม
หลี่ชิงเหอ ชาวหล่งโย่ว ถือกำเนิดในเมืองเล็กชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือ บิดาเป็นทหารปลดประจำการชายแดน เลี้ยงดูนางเยี่ยงบุรุษตั้งแต่เล็ก สอนหมัดเท้ากระบองพลอง ควบม้ายิงธนู
เนื่องจากใจจดจ่อกับโลกภายนอก จึงออกจากบ้านท่องยุทธภพไปทั่วทิศ อาศัยวรยุทธ์ที่ฝึกฝน กระทำคุณธรรมขจัดคนพาล
หยุนซูตรวจทานอย่างถ้วนถี่ ไม่พบข้อบกพร่องใดในตัวตนใหม่ นางจึงกดยืนยันบันทึก
จากนั้นนางเปลี่ยนเป็นชุดหมื่นลักษณ์ไร้แก่นสาร