หมวกใบมหึมาเช่นนี้ถูกสวมลงมา ขุนนางผู้นั้นกลืนน้ำลายลงคอ มีท่าทีหวาดหวั่นอยู่เล็กน้อย
แต่เขายังคงจัดแจงเครื่องแต่งกายให้เรียบร้อย แล้วตั้งสติโต้กลับอย่างมั่นคงว่า "ฝ่าบาท ไม่จำเป็นต้องกล่าวหาข้าเช่นนี้ ข้าออกมายืนอยู่ตรงนี้ ก็เพียงต้องการทูลให้ทรงทราบว่า การปกครองราชสำนักก็เหมือนการปกครองแผ่นดิน ทุกสิ่งล้วนเชื่อมโยงถึงกัน"
"วันนี้ฝ่าบาททรงตั้งสำนักใหม่ อยู่เหนือกระทรวงทั้งหกและขุนนางทั้งปวง จะพูดให้เพราะก็คือความยุติธรรมในการบังคับใช้กฎหมาย แต่ถ้าจะพูดให้ตรงไปตรงมา นั่นคือการเลี้ยงหนอนยักษ์ไว้ในแผ่นดินของเรา"
ขุนนางผู้นั้นหันไปทางจักรพรรดิเฉียน ท่าทีแน่วแน่ "ฝ่าบาท ระบบขุนนางของเราสมบูรณ์แบบแล้ว ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตน ไม่เคยมีข้อผิดพลาดใหญ่หลวงใดๆ มาก่อน"
"แต่วันนี้ อ๋องจ้าวหมิงจะทำลายทุกอย่างเพื่อสร้างใหม่ สุดท้ายแล้วก็ทำร้ายรากฐานของต้าเฉียนของเรา"
"ตามที่อ๋องตรัส ผู้ตรวจการมีอำนาจมหาศาล สามารถจัดการขุนนางและอ๋องได้ตามอำเภอใจ ขุนนางในราชสำนักต่างหวาดกลัว ก็ย่อมต้องหาทางเอาใจติดสินบน ในเวลานั้น สำนักตรวจการจะต่างอะไรกับผู้มีอำนาจแต่เพียงผู้เดียว?"
"คนที่เชื่อฟัง ก็อาจอยู่รอดรักษาตำแหน่งไว้ได้"
"คนที่ขัดตา ก็แค่หาข้ออ้างมาฆ่าก่อนแล้วค่อยรายงานทีหลัง โอกาสแม้แต่จะแก้ตัวก็ไม่มี"
คำพูดของขุนนางผู้นั้นแทงทะลุหัวใจผู้คน ครู่เดียว ขุนนางทั้งราชสำนักก็พากันลุกฮือ เกือบทั้งหมดจะออกมาสนับสนุน ขอให้จักรพรรดิเฉียนอย่าได้ผลักดันนโยบายนี้เป็นอันขาด
"ฝ่าบาท! ข้าเข้าใจว่าอ๋องจ้าวหมิงต้องการให้ราชสำนักบริสุทธิ์ แต่ถ้าน้ำใสเกินไปก็ไม่มีปลา คนทั้งโลกไม่มีใครสมบูรณ์แบบ หากผิดเล็กน้อยก็ต้องฆ่าหรือลดตำแหน่ง แล้วบนแผ่นดินนี้ ใครเล่าจะกล้ารับราชการ?!"
"ฝ่าบาท โปรดทรงไตร่ตรองให้รอบคอบ อย่าได้ตั้งสำนักใหม่นี้เป็นอันขาด!"
"การกระทำของอ๋องจ้าวหมิงครั้งนี้มุ่งเป้ามาที่กระทรวงยุติธรรมของข้าอย่างชัดเจน ถึงแม้เสนาบดีคนก่อนจะเคยมีเรื่องบาดหมางกับอ๋อง แต่ตั้งแต่โบราณมา กระทรวงยุติธรรมคือหน่วยงานที่ตรวจสอบขุนนาง ตัดสินคดี สอบสวนคดีความ เป็นหน่วยงานสำคัญของราชสำนัก จะมาอีกสำนักอะไรกันเล่า!"
