องค์หญิงจ้าวหมิง วันแรกที่ขึ้นศาลหลังได้รับแต่งตั้ง เกือบจะมาสายเอาวิว ราชสำนักต้าเฉียนตีกลองเรียกประชุมยามเหมาตรุษที่สี่ทุกวัน แม้แต่ฮ่องเต้ที่ประทับอยู่ในวังยังต้องตื่นแต่เช้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเสนาบดีที่ต้องรออยู่หน้าประตูวัง
“องค์หญิง เพคะ?”
อาฉานโน้มตัวเข้าไปใกล้ข้างเตียง ภายใต้ม่านที่ซ้อนทับกันหลายชั้น ร่างของเฉียนเฉี่ยนโผล่พ้นออกมาจากผ้าห่ม
“องค์หญิง วันนี้เป็นวันแรกที่ขึ้นศาล ดีที่สุดที่จะไม่สายนะเพคะ”
เฉียนเฉี่ยนหดตัวอยู่ด้านในเตียง เอาผ้าห่มคลุมหัวนอนหลับอย่างสงบ ไม่ได้ยินเสียงของหยางฉานเลย
บางทีคงไม่มีใครคาดคิดว่า องค์หญิงเจาหมิงผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ น่าหวาดกลัวจนผู้คนได้ยินก็สะดุ้ง อ๋องผู้มาใหม่ที่กำลังร้อนแรงในเมืองหลวง
แท้จริงแล้วเป็นเด็กสาวที่ชอบงอแง ไม่รู้จักอาย เพื่อจะได้นอนต่ออีกสักหน่อยก็แกล้งทำเป็นหูหนวก
หยางฉานระบายถอนหายใจอย่างจนใจ ยกม่านขึ้น กำลังจะพูดเกลี้ยกล่อมอีกสักหน่อย ก็เห็นอาอวี้เดินเข้ามาในห้องชั้นในด้วยฝีเท้ารวดเร็ว สวมชุดนักรบสีแดงสดสะบัดสะบิ้ง
“องค์หญิง? องค์หญิง!”
“องค์หญิง จะขึ้นศาลแล้ว วันนี้พาองค์หญิงไปด้วยได้ไหมขอรับ?”
หยางฉานจงใจไม่ห้ามนาง ปล่อยให้เสียงอันดังของนางไปรบกวนเฉียนเฉี่ยน
เฉียนเฉี่ยนขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด ยกผ้าห่มขึ้นพลิกตัว รู้สึกว่าที่ข้างหูมีสุนัขใหญ่สองตัว
ตัวหนึ่งเงียบกว่านิดหน่อย แต่ใช้เล็บและลิ้นเลียตลอดเวลา ส่วนอีกตัวก็ส่งเสียงร้องโวยวายไม่หยุด ราวกับอยากจะพุ่งเข้ามาในอ้อมแขนแล้วอุ้มนางไป
“องค์หญิง เพคะ? ฝ่าบาทตรัสไว้ว่า หากองค์หญิงขาดประชุมโดยไม่มีเหตุผล ฝ่าบาทจะหักเงินเดือนสองเดือนเลยเพคะ”