ได้ยินคำว่า "ฮองเฮา" เฉียนเฉี่ยนก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
"ยายแก่ปีศาจนั่นน่ะหรือ"
เฉียนเฉี่ยนสบถเบา ๆ แล้วยื่นมือไปรับหนังสือเชิญมา
หลายปีมานี้ สาเหตุที่เฉียนเฉี่ยนกับองค์รัชทายาทเจ้า-จิ่นหนานเป็นศัตรูกันอย่างเปิดเผย ที่แท้ก็เพราะฮองเฮาองค์นี้
เจ้า-จิ่นหนานไม่ใช่นิสัยชอบโอ้อวด และก็ไม่เหมือนองค์ชายแปดเจ้าเฉิงหานที่จะชอบมาหาเรื่องยั่วโทสะ
ตามเหตุผลทั่วไป ต่อให้เจ้า-จิ่นหนานเคยใส่ร้ายนางตอนเด็ก ๆ หลายครั้ง เฉียนเฉี่ยนก็ไม่น่าจะเกลียดเขาที่สุดในบรรดาองค์ชายทั้งหมด
แต่ที่แปลกก็ตรงที่เจ้า-จิ่นหนานกับพระมารดานั้นสืบทอดนิสัยมาจากกันจริง ๆ ต่างก็เป็นพระโพธิสัตว์จอมปลอมที่ทำดีเสแสร้ง
เมื่อตอนนั้นพระมารดาของเฉียนเฉี่ยนสวรรคต ตอนแรกจักรพรรดิเฉียนฝากเฉียนเฉี่ยนไว้กับฮองเฮาองค์ปัจจุบัน ซึ่งตอนนั้นยังเป็นจางกุ้ยเฟย
ฮองเฮาจางภายนอกดูรักเฉียนเฉี่ยนมาก แต่เครื่องใช้และเสื้อผ้าของเฉียนเฉี่ยนกลับถูกลดหย่อนลงเรื่อย ๆ จนไม่ต่างจากองค์หญิงองค์อื่น ๆ ในวัง
ถึงขั้นที่ว่าเมื่อจักรพรรดิเฉียนเสด็จมาที่ตำหนักของฮองเฮาจางเพราะเฉียนเฉี่ยน ฮองเฮาจางก็ยังอ้างว่าเฉียนเฉี่ยนหลับไปแล้ว หรืออ้างว่านางเสียใจเกินเหตุ ขวางจักรพรรดิเฉียนไว้ตลอด
สรุปก็คือหาทางสารพัดที่จะไม่ให้จักรพรรดิเฉียนได้พบกับเฉียนเฉี่ยน
อยู่กับฮองเฮาจางนางนี้มาหลายปี ถึงตอนนี้จะมีอะไรที่ยังไม่เข้าใจอีกเล่า
ไม่ว่าจะเป็นสนม ขุนนาง องค์ชาย หรือองค์หญิง ความอดทนและความโปรดปรานของฮ่องเต้ล้วนมีขีดจำกัด
ความโศกเศร้าจากการสวรรคตของเฉิงจือโฮ่วจะค่อย ๆ จางหายไปจากพระทัยของจักรพรรดิเฉียน
หากเฉียนเฉี่ยนไม่ได้พบหน้าจักรพรรดิเฉียนบ่อย ๆ อีกต่อไป เมื่อเวลาผ่านไป ในพระทัยของจักรพรรดิเฉียน เฉียนเฉี่ยนก็คงไม่ต่างจากพระราชบุตรองค์อื่น ๆ ในวัง