วั่งชวนทำหน้าเอือมระอา
เฮย์พีใช้เงินฟุ่มเฟือยและตามใจแฟนสาวทุกอย่าง เรื่องนี้เขารู้อยู่แล้ว
แต่ถึงกับเป็นหนี้ไปทั่วเพราะแฟนสาว จนสุดท้ายทำงานหลุดมือไป เขาก็เข้าใจไม่ได้จริง ๆ
“เพราะงั้นทุกคนต้องจำไว้ให้ดี อย่าใช้เงินมือเติบ แล้วก็อย่าเอาอนาคตการงานของตัวเองไปพังเพื่อผู้หญิง ไม่คุ้มเลย”
“ดูไว้ให้ดี เฮย์พีตกงานแล้ว แฟนสาวของเขาคงคบกันต่อไปได้อีกไม่นานหรอก เดี๋ยวก็หนีไป” คำพูดของเว่ย์เจ๋อไม่ได้มีเจตนาปากร้ายเลยแม้แต่น้อย
ผู้หญิงที่ใช้เงินมือเติบ ทำให้แฟนหนุ่มเงินเดือนสูงต้องเป็นหนี้เป็นสิน จนสุดท้ายงานของแฟนหนุ่มพังไม่เป็นท่า จะต้องไม่ใช่คนดีแน่
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์อื้ออึงของทุกคน วั่งชวนรู้สึกว่าเฮย์พีช่างไม่คุ้มเอาเสียเลย
เขารู้ดีว่าในสภาพสังคมตอนนี้ การหางานสักงานนั้นยากเย็นแค่ไหน
ระดับเงินเดือนและสวัสดิการต่าง ๆ ของสตูดิโอจ้านกั๋วนั้นเรียกได้ว่าอยู่ในระดับท็อปแล้ว เฮย์พีเสียงานแบบนี้ไป ชาตินี้คงไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีกแล้ว
น่าเสียดายที่บนโลกนี้ไม่มียาแก้ความเสียใจภายหลัง
ระหว่างพักช่วงบ่าย หงไคเป่ากับไป๋อวี่ฮุยเดินเข้ามาหา
“พี่ชวน”
“คืนนี้จะฝึกยิงธนูต่อ หรือกลับไปทำภารกิจดี?”
“ช่วงนี้พวกเราหลอมเหล็กดิบไปตั้งเยอะนะ” ทั้งสองรู้ว่าช่วงนี้ศิษย์พี่วั่งชวนฝึกยิงธนูกับกองกำลังอาสาของหมู่บ้านทุกวัน และไม่ได้ทำงานพิเศษหาเงินมาหลายวันแล้ว
แต่พวกเขาก็ยังเคารพวั่งชวนเหมือนเดิม
ในสายตาของพวกเขา ศิษย์พี่กำลังยกโอกาสทำเงินให้พวกตน
“ช่วงนี้วั่งชวนฝึกยิงธนูอยู่เหรอ?”
พี่หลินที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเข้าก็อดแทรกบทสนทนาไม่ได้
“มีข่าววงในอะไรหรือเปล่า?”