จะเพิ่มค่าประสบการณ์ของ《วิชายิงธนู》ได้อย่างไร?
วั่งชวนครุ่นคิดอยู่สองวันเต็ม แต่ก็ยังคิดไม่ออก
เขาลองมาหลายครั้งแล้ว ไม่ว่าจะยิงเปล่า ยิงใส่หุ่นฟางที่ตั้งเป็นเป้านิ่ง หรือเพิ่มระยะยิง เพิ่มความยากและจำนวนครั้งในการยิง ค่าประสบการณ์ก็ไม่เพิ่มขึ้นแม้แต่ 1 แต้ม
ในตอนที่เขาเกือบจะสิ้นหวัง หิมะก็เริ่มตก
อุณหภูมิในหมู่บ้านเฮยสือลดฮวบลงอย่างกะทันหัน
ทุกคนพากันไปซื้อเสื้อผ้ากับกางเกงกันหนาวจากป้าหวังในหมู่บ้าน
ทางด้านโรงตีเหล็กยังพอไหว
ช่างซุนเห็นว่าหิมะตกย่างเข้าฤดูหนาวแล้ว ก็รีบจุดเตาหลอมและเตาไฟทั้งหมด เพื่อรักษาอุณหภูมิให้สูงไว้ พร้อมบอกว่าอีกไม่นานน่าจะมีหัวลูกศรเหล็กจำนวนมากวางขาย
สำหรับวั่งชวน นี่หมายถึงโอกาสทำเงินอย่างรวดเร็วมาเยือนอีกครั้ง
เป็นไปตามที่ช่างซุนพูดไว้
พอหิมะตก หัวหน้าหมู่บ้านก็ออกมาประกาศทันทีว่า
ปิดเขา!
ห้ามใครเข้าใกล้ภูเขาอีก และห้ามเข้าใกล้เหมืองเหล็กด้วย
เหตุผลก็คือหลังหิมะตก สัตว์ป่าจำนวนมากจะเริ่มลงจากเขามาหาอาหารและกักตุนเสบียง
พวกพรานกับทหารอาสาในหมู่บ้านบ้างก็ถือธนู บ้างก็หยิบหอกยาว ปิดประตูหมู่บ้านแน่นหนา จุดเตาไฟ และเพิ่มกำลังลาดตระเวน
ทุกคนสัมผัสได้ว่าบรรยากาศในหมู่บ้านเริ่มเคร่งเครียดขึ้น
แท่นตีเหล็กในโรงตีเหล็กส่งเสียงดังเคร้งคร้างไม่หยุดตลอดทั้งคืน
เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ!
คืนนั้นเอง เสียงหมาป่าหอนเป็นระลอกก็ดังขึ้นนอกหมู่บ้าน
มีหมาป่าหลายตัวพยายามข้ามกำแพงดินเข้ามา ถูกพวกพรานที่ออกลาดตระเวนพบเข้า จึงระดมยิงธนูใส่กันยกใหญ่ พอวันรุ่งขึ้นก็เห็นซากหมาป่าหลายตัวนอนแข็งทื่ออยู่ข้างนอก
หมาป่าทุกตัวมีร่างกายใหญ่โตไม่น้อย