สิ่งที่หร่านซูเยว่ไม่ทันสังเกตก็คือ รถคันที่เธอนั่งเมื่อคืนจอดอยู่ไม่ไกลด้านหลังเธอ
คนขับที่นั่งแถวหน้ารู้สึกว่า แอร์ในรถเย็นเกินไปหรือเปล่า? ทำไมถึงหนาวขนาดนี้?
เขาหดคอเล็กน้อย ก่อนหันกลับมาถามอย่างลังเล
“ท่านประธาน เราจอดอยู่ตรงนี้ทำไมครับ?”
“รอก่อน”
สีหน้าเว่ยเหยาดูไม่ค่อยดีนัก เมื่อวานตอนขับรถกลับบ้าน รถของเขาถูกชนท้าย
ฝ่ายที่ผิดลงจากรถมาเจรจากับเขา แต่ตอนนั้นในใจเขามีแต่ความรู้สึกอัดอั้นที่หาทางระบายไม่ได้ จึงขี้เกียจลงจากรถเสียด้วยซ้ำ เขาเหยียบคันเร่งพุ่งออกไปทันที
พอกลับถึงบ้าน เขาก็ค้นเอาหนังที่ไม่เคยดูมาก่อนออกมาดู แต่กลับเอาแต่ขมวดคิ้วแล้วเลื่อนแถบความคืบหน้าไปเรื่อย ๆ
สุดท้ายจนปัญญา จึงได้แต่หันไปอ่านนิยาย
ถึงจะเปลี่ยนชื่อพระเอกในนิยายให้เป็นชื่อเขา และเปลี่ยนชื่อนางเอกเป็นหร่านซูเยว่ด้วยโปรแกรม เขาถึงพอจะอ่านรู้เรื่องขึ้นมาบ้าง
หลังจากพอเข้าใจคร่าว ๆ ว่าต้องทำอย่างไร เขาก็โยนของพวกนั้นลงถังขยะ จากนั้นก็เริ่มต้นการสำรวจด้วยตัวเองอันยาวนาน
เพราะอย่างนั้น เขาจึงแทบไม่ได้นอนทั้งคืน
แต่ความคาดหวังเต็มเปี่ยมกลับแหลกสลายเป็นผุยผงทันทีที่เห็นหร่านซูเยว่กับเซิ่งหมิงอยู่ด้วยกัน
หมู่บ้านเซิ่งป๋อ? นั่นไม่ใช่บ้านของเซิ่งหมิงหรือไง? อีกทั้งหร่านซูเยว่ก็เป็นคนที่เซิ่งหมิงรับเข้าทำงานด้วย
เพราะฉะนั้นเซิ่งหมิงแย่งแฟนสาวของเขาไป! แถมยังให้แฟนสาวของเขามายั่วยวนเขาอีก!
สาวน้อยน่ารักยังเด็ก ต้องถูกเซิ่งหมิงที่ปากหวานหลอกแน่ ๆ