ความนุ่มนิ่มในฝ่ามือแทบทำให้ลู่ลี่สิงจมดิ่งจนขาดใจ สัมผัสนั้นทำให้ทั่วร่างของเขาซ่านวาบ
เขาก้มหน้าลง ซุกใบหน้าเข้ากับความนุ่มอุ่นนั้น ปลายจมูกไล้ไปตามผิวเนียนละเอียด สูดกลิ่นหอมหวานจากกายเธอ
หร่านซูเยว่ถูกเขาทำเอาอ่อนระทวยไปทั้งตัว นิ้วมือสอดเข้าไปในเส้นผมของเขา แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าต้องการผลักเขาออกไป หรือดึงเขาเข้ามาใกล้กันแน่
การเคลื่อนไหวของลู่ลี่สิงหนักหน่วงและเร่งร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับสิ่งที่กดกลั้นมานาน ในที่สุดก็พังทลายออกจากเขื่อนกั้น
เขาจูบไล่ลงมาตามลำคอ ทิ้งรอยจาง ๆ ไว้บนกระดูกไหปลาร้าของเธอเป็นทาง
ลมหายใจของเธอขาดเป็นห้วง ๆ ราวกับกระดาษที่ถูกขยำจนยับย่น
ม่านหนาทึบปิดบังแสงแดดไปเกือบทั้งห้อง เงาไฟไหววูบอยู่บนผนัง เงาของคนทั้งสองทาบซ้อนกันจนแยกไม่ออกว่าเงาใดเป็นของใคร