วิลล่าหลังนี้ตั้งอยู่บนเนินเขา สร้างขึ้นจากไม้ซุงและกระจกบานใหญ่ที่ทอดยาวจรดพื้น รอบด้านสามทิศโอบล้อมด้วยต้นเมเปิล ส่วนอีกด้านหันเข้าหาทะเลสาบ
โถงรับแขกสูงเกือบสิบเมตร นอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่คือป่าเมเปิลที่แต่งแต้มไปด้วยสีสันของฤดูใบไม้ร่วง
วิลล่ามีบ่อน้ำพุร้อนส่วนตัว ซึ่งรับน้ำจากบ่อน้ำพุร้อนกำมะถันธรรมชาติที่อยู่ลึกลงไปใต้เชิงเขา ไอร้อนลอยคลุ้ง ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าเมเปิล ให้ความเป็นส่วนตัวอย่างดีเยี่ยม
มีห้องชุดทั้งหมดห้าห้อง เว่ยเหยากับหร่านซูเยว่พักห้องใหญ่เป็นธรรมดา
เซิ่งหมิงกับอวี๋ฉินพักห้องเดียวกัน เหอหย่วนกับหลินจื่อเซวียนพักด้วยกัน ส่วนฉินหรูซินกับไป๋อวี่พักคนละห้อง
หลังจัดการสัมภาระเรียบร้อย ฟ้าก็มืดลงแล้ว
ยามค่ำ กลุ่มคนมานั่งล้อมวงกันในห้องรับแขก
เตาผิงกลางห้องลุกโชน แสงไฟไหวระริกส่องใบหน้าของทุกคนให้ดูอบอุ่น
เซิ่งหมิง อวี๋ฉิน หร่านซูเยว่ เว่ยเหยา เหอหย่วน หลินจื่อเซวียน ฉินหรูซิน และไป๋อวี่
เหอหย่วนยื่นวิสกี้ขวดหนึ่งให้เว่ยเหยา
เว่ยเหยาผลักกลับไป
“ผมกับภรรยากำลังเตรียมมีลูก ดื่มเหล้าไม่ได้”
เหอหย่วนเบิกตากว้างทันที
“นายกำลังเตรียมมีลูกเหรอ? ยังหนุ่มอยู่เลยนะ!”
หลินจื่อเซวียนเองก็อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ ถึงอย่างนั้นเธอยังมีเวลาเหลือบมองฉินหรูซินที่หน้าตาแข็งค้างและดูไม่สบอารมณ์
ที่จริงเป็นเพราะความรู้สึกตอนสวมถุงยางไม่ค่อยดีนัก เว่ยเหยาแม้จะยับยั้งชั่งใจลงบ้างตามคำเตือนของหมอ แต่ก็ยังทำกันบ่อยอยู่ดี…