"ที่นี่คือเกาะไห่ยวนหรือเปล่า? ฉันเพิ่งเคยมาครั้งแรก รู้สึกว่าไม่เหมือนกับเมืองอื่นเลย"
ท่าเรือสถานี
หลังจากนำรถไฟเข้าเก็บในอุโมงค์แคปซูลเสร็จ จ้าวหลินก็แบกเป้สัมภาระเดินเข้าสู่เมือง
ลูกอสูรเอ้อเยว่เกาะอยู่บนไหล่ของเธอ ดูคล้ายผ้าพันคอขนสีดำ
"นี่คือ สัตว์เลี้ยงของเธอเหรอ? น่ารักดีนะ มีชื่อหรือยัง?"
ซ่างกวนอิ๋งเสวี่ยที่รออยู่ที่นี่เดินยิ้มเข้ามา
เห็นสัตว์ตัวเล็กบนไหล่จ้าวหลินก็ทักทายไปด้วย
"มันชื่อเสี่ยวเอ้อ พี่ซ่างกวน จริง ๆ แล้วคุณไม่ต้องมารับฉันก็ได้ คุณก็รู้ ฉันไม่ได้อยากไปงานชุมนุมอะไรนั่นเท่าไหร่.."
ซ่างกวนอิ๋งเสวี่ยยื่นมือออกไปหมายจะลูบเสี่ยวเอ้อ แต่มันกลับกระโดดหนีเข้าพงหญ้าใกล้ ๆ หายวับไป
"เอ๊ะ? มัน?"
"ไม่เป็นไร รอถึงตอนฉันจะกลับ มันก็หาฉันเจอเสมอแหละ"
ดูท่าเรื่องแบบนี้ไม่ใช่ครั้งแรก
ในฐานะสัตว์เลี้ยงที่ทำให้เธอหมดเงินไปเป็นร้อยเหรียญรถไฟ สองสามครั้งแรกจ้าวหลินยังกังวลว่าเจ้าตัวนี้จู่ ๆ หายไปจะเจออันตรายหรือเปล่า
แต่หลังจากผ่านโลกชานชาลามาหลายครั้ง มันมักจะปรากฏตัวข้างกายเธอในตอนที่เธอต้องการจะจากไป
ไม่ใช่แค่ในโลกชานชาลาเท่านั้นที่เป็นแบบนี้
แม้แต่ในเมืองก็เหมือนกัน
เป็นแบบนี้สองสามครั้ง จ้าวหลินก็เลยชิน
"อย่างนั้นเหรอ? งั้นเราไปกันเถอะ ทางกิลด์จัดงานเลี้ยงไว้พร้อมแล้ว อีกสองวันจะมีนายสถานีรุ่นเดียวกับเรามาถึงอีกเยอะ"