เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 1345 ระดับขบวนรถไฟ: 33

7 นาที· 1.5K คำ

พิกัดได้มาแล้ว

จีที-ผู้แสวงหาเข้าสู่สถานะพักฟื้นชั่วคราว

ครั้งหน้าที่จะใช้อีก ต้องรออีก 30 วันทะเลทรายรกร้าง

แท้จริงแล้วเย่ชีเหยียนรู้สึกว่าการที่ของชิ้นนี้พักแค่ 30 วันรกร้างยังไม่ถือว่ามากไปเลยด้วยซ้ำ

เพราะมันต้องแบกภาระครั้งใหญ่มโหฬารจากจุดแสงที่ถูกแปลงรูปผ่านลดหย่อนการบริโภคขั้นหนักออกมา ทำหน้าที่แทนเหรียญรถไฟ

ตอนนี้มันกลายเป็นก้อนไหม้ดำโปร่งร้อนผ่าวไปทั้งชิ้นแล้ว

ถ้าไม่มีการประเมินค่าจากระบบยืนยันว่าของชิ้นนี้ยังสมบูรณ์ดีอยู่ เย่ชีเหยียนจริง ๆ จะคิดว่ามันพังยับจนใช้การไม่ได้อีกแล้ว

"โลกกลไก ถ้ามันเป็นจริงดังที่ฉันจินตนาการไว้ว่าเกี่ยวข้องกับเทพกลไกองค์นั้น ระดับของโลกนั้นก็น่าจะเป็นแดนเทวะระดับ 12 แล้ว แม้จะมีเวลาแค่ 48 ชั่วโมง แต่มันก็จำกัดฉันไม่ได้อยู่ดี"

เย่ชีเหยียนมีสิทธิ์เฉพาะตัวหนึ่งที่เขาใช้อย่างเงียบ ๆ มาตลอด

[บีคอนแห่งความทรงจำ]

ตราบใดที่เป็นชานชาลาที่เขาเคยพิชิตมาแล้ว เมื่อได้รับสิทธิ์นี้มา ทุกครั้งที่จบหนึ่งสถานี บีคอนจะถูกสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ

บีคอนเหล่านี้ทั้งหมดถูกเย่ชีเหยียนมอบให้ลีเซ็ตเก็บรักษาไว้ บางทีในอนาคตอาจมีบางช่วงเวลาที่เขานึกถึงสถานีใดสถานีหนึ่งในอดีต และอยากกลับไปแวะดูก็ได้

แต่ประเด็นไม่ใช่ตรงนี้

ประเด็นที่แท้จริงคือ

เมื่อเข้าสู่โลกกลไกนั้นในฐานะ[ผู้มาถึง] ถ้าพิชิตสำเร็จภายใน 48 ชั่วโมง มันจะถูกนับเป็น[พิชิตสำเร็จ]หรือไม่?

ถ้านับ เขาก็จะได้บีคอนของโลกใบนั้นมา และในอนาคตไม่ว่าเมื่อไรก็สามารถกลับไปอีกครั้งได้

แน่นอน

จริง ๆ แล้วยังมีวิธีที่ง่ายที่สุดอีกทางหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป