“คราวนี้จัดการเสร็จสิ้นซะทีเลย มิยาทีรา นายว่าโลกที่เพิ่มเลื่อนขั้นไปถึงระดับ 12 นี้ จะให้รางวัลอะไรกับฉันบ้างนะ?”
ภายในตู้โดยสาร
มิยาทีราเปลี่ยนร่างเป็นหญิงสาว แอบซบพิงด้านหลังของเย่ชีเหยียน
“ถึงจะไม่ใช่ของล้ำค่าระดับเดียวกับลำดับไพ่ก็เหอะ แต่ตามคะแนนประเมินของระบบแล้ว รับประกันเลยว่าต้องดีกว่ารางวัลตอนระดับ 11 แน่นอน~ ส่วนเนื้อหาน่ะ มีโอกาสสูงว่าจะเกี่ยวกับวิญญาณนะ”
“ฉันนึกว่าจะเป็นเมคะซะอีก เมคะของพวกคนก่อนหน้านี่ก็เท่ดีนี่ แต่คิดดูอีกที ตอนสู้แล้วขับเมคะออกมา มันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวชะมัด...”
เย่ชีเหยียนถือว่าตัวเองเป็นคนที่มีความต้องการควบคุมสูง แต่ในทางกลับกัน เขากลับไม่ชอบที่จะควบคุมพวกจักรกลสงครามของตัวเองโดยตรง
เล่น ๆ เป็นเกมบางครั้งบางคราวก็พอ แต่พอถึงการต่อสู้เรื่องเป็นหรือตาย เขาไม่เคยแทรกแซงอย่างอื่นเลยนอกจากการสั่งการ
หลักการนี้ รวมถึงเรื่องเมคะด้วย
การออกล่าสังหารในจักรวรรดิกาเท็มแห่งนี้ของเขา ไม่ได้เป็นเพียงการเข่นฆ่าธรรมดา
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเก็บกู้
บลูปรินต์เมคะนานาชนิด รวมถึงวัสดุ เครื่องสำรอง ไปจนถึงตัวเมคะระดับ 11 และ 10 เขาได้ครอบครองมาครบ
ส่วนตัวเมคะนั้น เขาไม่ได้ตั้งใจจะขาย
ยังไงก็ตอนนี้บนรถไฟกำลังขาดเป้าซ้อมที่ใช้ฝึกฝนทักษะให้ทุกคนอยู่พอดี
เขาจะนำเมคะพวกนี้ไปวางไว้ในลานซ้อมรบ ใช้[วิกฤตภูมิปัญญาจักรกล]ปลูกฝังสติปัญญาระดับต่ำ แล้วปรับเป็นระบบอัตโนมัติ ให้มันกลายเป็นเป้าซ้อมของพวกจักรกลสงคราม