ไม่อยากจะตอบ! ตอบไม่ได้!
แต่...ไม่ตอบก็ไม่ได้
"ฉัน...ฉัน...จะต้องตาย...!!"
"มนุษย์ช่างแค้น! เจ้าคิดว่าข้าจะหวาดกลัวเจ้างั้นรึ! ตายซะ!"
ตัดเฉือน! ตัดเฉือน!!!
ปริภูมิถูกตัดเฉือนไปเรื่อย ๆ โดยไม่ลดละ
มันคือเทพชั้นรองผู้เป็นหนึ่งในเทพสูงสุดนามว่า[ปริภูมิ] แม้กระทั่งตัวมันเองก็เดิมทีเป็นเพียงเครื่องมือหนึ่งของ[ปริภูมิ]ที่ผ่านการชะล้างด้วยกาลเวลานับไม่ถ้วน จนกลายมาเป็นสิ่งที่มันคือในวันนี้
มันมีความหยิ่งผยองในแบบของตนเอง
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับความสยองของ[ความตาย] มันก็ทำได้เพียงรบแบบพลีชีพเพื่อฝืนลืมมันเท่านั้น
"แคร๊ก!"
อีกาส่งเสียงร้อง
มังกรวิวัฒน์บนฟากฟ้าสูงสุดลงมาพร้อมเมฆหมอก
ร่างของเย่ชีเหยียนปรากฏขึ้นพร้อมบัลลังก์ทรยศและกางเขนกลับหัวเหนือศีรษะของการลาดตระเวน
ไม่ต้องลังเล ไม่ต้องรอ
สลับฉายา:[ผู้ลบหลู่เทพเจ้า]
ตัวคูณเทวะที่พุ่งขึ้นถึงร้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ได้เป็นของเย่ชีเหยียนเพียงผู้เดียว
น้ำตาแดงและพวกก็เป็นของเย่ชีเหยียนเช่นกัน ย่อมได้รับส่วนเสริมนี้ด้วยเช่นกัน
อีกหนึ่งสงครามสังหารเทพ
ผู้ที่พลังไม่พอให้กลับไปยังขบวนรถ
ขบวนรถเองก็เข้าสู่ภายในเมทริกซ์แล้ว
การลาดตระเวน อีฟ น้ำตาแดง และปิศาจดาร์กเรเวนคู่กาลกิณิ
เครื่องจักรกับปิศาจระบำอยู่บนอากาศ
สี่ต่อหนึ่ง
ก็ปกตินี่~
เย่ชีเหยียนตอนนี้คือผู้กล้าชนิดหนึ่งนี่นา
ผู้กล้าต่อสู้กับเทพปลอม แล้วจะขาดพรรคพวกที่เก่งกาจมาร่วมสู้ได้ยังไง?
สมเหตุสมผลดี~
"รุมเลย"
[กระบี่น้ำตาแห่งการจารึก]ถูกชักออกจากฝัก
แม้กระทั่งกรรไกรองค์แท้ของเทพตัดเย็บ ภายใต้การรุกของดาบเล่มนี้ก็ยังปรากฏร่องรอยความเสียหาย