[โหลดมอดูลออกจากสถานีสำเร็จ]
[ตรวจพบเทียมเทพล่มสลาย]
[กำลังชำระล้างรอยด่างที่เทียมเทพทิ้งไว้]
[นายสถานีทั้งหลายได้เสร็จสิ้นภารกิจฉุกเฉินที่สถานีนี้มอบหมายแล้ว]
[บัดนี้ จะแจกจ่ายเหรียญรถไฟแก่บรรดานายสถานีที่ร่วมภารกิจ: 100 เหรียญ]
[ของขวัญตอบแทนเพิ่มเติมได้ถูกส่งไปยังตู้จดหมายส่วนตัวแล้ว]
[ขอให้ทุกท่าน ดำรงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์]
"หนวกหูจริง..."
ในจังหวะที่ตัวเลขนับถอยหลังของระบบแตะศูนย์
เย่ชีเหยียนฟื้นขึ้นจากเตียงงามในฝัน
เขาหาวหวอด
เหลือบมองเวลา ณ ตอนนี้
"บ่ายโมง? หือ? ฉันหลับไปนานแค่ไหนเนี่ย?"
ลีเซ็ตซึ่งยืนอยู่ข้างหัวเตียงอย่างเงียบๆ ยื่นน้ำอุ่นแก้วหนึ่งมาให้
"อรุณสวัสดิ์~"
"ต้องพูดว่าสวัสดีตอนบ่ายต่างหาก"
เย่ชีเหยียนรับแก้วมา แล้วก็เห็นถาดอาหารที่วางอยู่ข้างๆ ยังมีไออุ่นอยู่จางๆ
ด้านบนเป็นเนื้อทอดและไข่ดาว
เขาหิวจริงๆ
ลงมือจัดการมื้อนั้นอย่างเอร็ดอร่อย แล้วอาบน้ำแต่งตัว
ลีเซ็ตเขย่งเท้า ค่อยๆ จัดปกเสื้อให้เขาอย่างนุ่มนวล
แชะ—
เสียงชัตเตอร์กล้องดังขึ้น
"ถ่ายรูปอีกแล้ว ทั้งที่ไม่มีอะไรพิเศษสักหน่อย..."
ลีเซ็ตกะพริบตา มองภาพเจ้าของตนในกล้อง รอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้น
"มีเจ้านาย ก็พอแล้ว"
"......"
เรียกจอแสงของระบบขึ้นมา
เขาถูกเสียงของระบบปลุก จึงรู้ดีถึงเรื่องที่ของขวัญแจกจ่าย
"100 เหรียญรถไฟบวกของขวัญเพิ่มอีก? คราวนี้ใจป๋าดีนะ ไหนดูสิว่าของขวัญคืออะไร"