จูซิงถู สมแล้วที่เป็นผู้ก่อตั้งองค์กรตี้ซวี่
ถ้าจะบอกว่าคนในองค์กรนี้มี "ความพิเศษ" อยู่บ้างไม่มากก็น้อย
อย่างซาหย่าที่เชื่อในอเทวนิยม ไลออนที่เหมือนเสือยิ้มยาก หรือหลินโหยวที่เป็นโรคจิตหลงมังกร...
แต่ไม่ว่าจะยังไง ถ้าต้องเลือกคนที่ติ๊งต๊องและเพี้ยนที่สุด
เย่ชีเหยียนจะโยนคะแนนของตัวเองให้จูซิงถู ผู้ก่อตั้งตี้ซวี่ โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
รู้มาจากปากสตาซีย่า ว่าผู้หญิงคนนี้มองเห็นโชคชะตา ที่ไม่ว่าเธอ ซาหย่า หรืออาเชวียน ต่างก็ต้องตายในจุดจบนี้
แม้โชคชะตาจะไม่ได้เปลี่ยนไม่ได้ก็ตาม
ทั้งซาหย่าและคนอื่น ๆ ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองลอยไปตามชะตาที่ว่าแน่
แต่...
เรื่องแบบนี้ มันชวนให้หงุดหงิด
"จูซิงถู คุณไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองทำอะไรลงไป มันก็แค่ชะตาความตายที่คุณเห็น ถ้าคุณบอกออกมาก่อนหน้านี้ เราจะต้องมาตกอยู่ในสภาพตั้งรับแบบนี้ไหม?"
"หรือคุณคิดว่าผมไม่มีทางเปลี่ยนชะตาปากคุณได้?"
"จูซิงถู คุณดูถูกกันเกินไปแล้ว"
สุดท้ายทั้งสองคนก็แยกกันด้วยความขุ่นเคือง จูซิงถูไม่ได้อธิบายอะไรเลย ได้แต่ใช้ใบหน้าที่ยังมีรอยฝ่ามือประทับไว้ ยิ้มร่ามองเย่ชีเหยียน
ซาหย่าไม่สนใจจูซิงถูอีก เดินตรงเข้ามา รอยยิ้มสดใสผุดบนใบหน้า มาหยุดตรงหน้าเย่ชีเหยียน
"ไปเถอะ ๆ ตอนนี้คงไม่มีเรื่องอะไรอีกแล้ว ขึ้นรถไฟฉัน ฉันเลี้ยงหม้อไฟเอง ถือเป็นงานเลี้ยงฉลองที่คุณสังหารเทพ~"