เด็กหนุ่มท่าทางห่อเหี่ยว พูดจาติดอ่าง ราวกับเป็นเด็กอ่อนแอที่ถูกกลั่นแกล้งในโรงเรียนมานาน
กำลังใช้น้ำเสียงอ่อนเปลี้ยนั้น พูดถึงเรื่องน่าสะพรึงกลัวอย่างจริงจัง
การล้างเทพ
มุมปากของเย่ชีเหยียนยกขึ้นเล็กน้อย
สมแล้ว
คำพูดของซาหย่าได้รับการพิสูจน์อีกครั้ง
[ในองค์กรตี้ซวี่ไม่มีคนปกติ]
ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ดูเหมือนจะหนีกฎข้อนี้ไม่พ้น
แน่นอนว่าเมื่อเย่ชีเหยียนคิดถึงเรื่องนี้ เขาจะกันตัวเองออกเงียบๆ
"ขอบคุณที่เตือนนะ ผมจะระวัง แต่ผมก็ต้องขอเตือนคุณสักนิดเหมือนกัน"
"ดะ เดี๋ยว อะไรนะ"
"ถ้าผมเผลอไปช่วงชิงเป้าหมายของคุณเข้า คุณจะไม่โกรธใช่ไหม"
อาชวนชะงัก
"คุณ คุณหมายถึง เอ่อ เดี๋ยวก่อน"
อาชวนเช็ดเหงื่อที่ผุดเพราะพูดเร็วเกินไป ก้มหน้าก้มตาพิมพ์บนจอแสงระบบ
[คุณจะล้างเทพด้วยเหรอ มังกรตัวนั้นถึงจะแข็งแกร่งมากก็เถอะ แต่พลังนั่น คุณจะรักษาไว้ได้นานแค่ไหน แค่การโจมตีครั้งเดียวน่ะ ไม่พอสังหารเทพหรอก]
[คุณก็ ระวังตัวด้วย]
เขาเป็นคนดี
ทั้งคำพูดและการกระทำ ไม่มีวี่แววไม่พอใจเลยสักนิด
แถมยังเอาแต่เตือนไม่หยุด
"ขอบคุณที่เตือนครับ รุ่นพี่อาชวน ผมจะระวังตัว ว่าแต่ สุขสันต์วันเทศกาลสวนดอกไม้"