เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 395 กุยหลิง อาฉวน

6 นาที· 1.3K คำ

"ไร้ประโยชน์!"

ในมิติซ่อนเร้นแห่งหนึ่งของเขตที่หนึ่ง

เทพก๊อบลินฟังรายงานจากเหล่าศาสนทูตด้วยสีหน้าย่ำแย่

"ข้าแค่สั่งให้มันไปซื้ออุปกรณ์เกี่ยวกับจักรกล แต่มันกลับเปิดเผยตัวตนอย่างโจ่งแจ้ง? ให้ตายสิ..."

มันทุบคทาด้วยความเดือดดาล เหล่าศาสนทูตที่อยู่รอบข้างต่างพากันกลั้นหายใจ

"ความคืบหน้าการผลิตจักรกลสงครามห้วงอเวจีคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?"

"เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เปลือกนอกเสร็จสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้รอเพียงเทพก๊อบลินผู้ยิ่งใหญ่ หยดพลังเทวะและใส่เฟืองชิ้นสุดท้ายลงไป"

สีหน้าของมันผ่อนคลายลงเล็กน้อย

มันเงยดวงตาสีดำเม็ดถั่วขึ้นมองด้านบน

หุ่นจักรกลสงครามรูปร่างมนุษย์สีดำสนิทสูงประมาณสิบห้าเมตรตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่

ทั่วร่างของจักรกลสงครามดำถูกห่อหุ้มด้วยอุปกรณ์พันธนาการและเทคโนโลยีของก๊อบลินจำนวนมาก

แม้แต่รูปลักษณ์ดั้งเดิมของมันยังถูกกลืนหายไปภายใต้เครื่องจักรเหล่านั้น

เหลือเพียงดวงตาสีแดงเข้มที่ยังไม่สว่างวาบขึ้นมา

"ฮ่าๆ มนุษย์โง่เขลา พวกมันไม่มีทางเข้าใจว่าจักรกลสงครามห้วงอเวจีเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเพียงใด ถึงได้ยอมขายให้ข้าด้วยราคาแค่ไม่กี่พันเหรียญ"

เฟืองสีดำที่หมุนได้เองถูกเทพก๊อบลินถือไว้ในมือ

มันเดินตรงเข้าไป โดยที่เท้าประกอบเป็นกลไกพ่นไอพ่นให้ลอยขึ้นไปยังแกนกลางของจักรกลสงครามห้วงอเวจี แล้วเสียบเฟืองลงในร่องตรงนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป