เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 438 รอยย่นแห่งกาลเวลา สนามพลังหยุดนิ่ง

6 นาที· 1.3K คำ

"ท่านอัลทอส ไม่คิดจะออกมาเจอหน้ากันหน่อยหรือ?"

"ข้าคือจงโม่จิ้ง ผู้อาวุโสแห่งอบูคาโด หากคิดว่าอาศัยแค่พวกนี้ก็อยากจะโค่นอบูคาโดได้ ดูจะฝันไปหน่อย"

"ท่านอัลทอส"

"ออกมาเถอะ เรียกปีศาจของท่านออกมา"

หนึ่งโจมตี

ร่างมหึมาของกษัตริย์ไอน้ำถูกเจาะทะลุ

เย่ชีเหยียนมองชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำบนฟ้าอย่างสงบนิ่ง

"เป็นคนของอบูคาโดอีกแล้ว"

ตรงหน้าเขา ภาพเล็งคล้ายในเกมปรากฏขึ้นบนจอแสง

เป้าหมายก็คือชายวัยกลางคนที่เรียกตัวเองว่าผู้อาวุโสผู้นี้ นามจงโม่จิ้ง

ปัง——!

เสียงปืนแหลมใส่นัดหนึ่งดังมาจากที่ไกล

จงโม่จิ้งขมวดคิ้วเหมือนสัมผัสอะไรได้ ปรับท่าทางหลบลูกกระสุนที่ยิงมาจากระยะหลายพันเมตร

"เสียดายจัง~"

"ถ้าอย่างนั้นมาอีกนัด"

[อีฟ·โหมดโอเวอร์ลิมิต×ดาราวิวัฒน์]

[เนตรเหยี่ยว·ปืนคาบศิลาแห่งความยุติธรรม]

ได้รับคำสั่งจากนาย อีฟซึ่งเร่งความเร็วมาเต็มที่ก็พุ่งถึงความเร็วระดับ 20 เท่าอีกครั้ง

ปืนคาบศิลาระดับเพียง 5 หลังจากถูกดาราวิวัฒน์ขยายพลังสิบเท่า อานุภาพของมันก็ไม่ธรรมดาอีกต่อไป

กระสุนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ถูกยิงออกจากปืนคาบศิลาอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้สถานะดาราวิวัฒน์ ปืนกระบอกนี้ก้าวข้ามขีดจำกัดของมันไปอย่างสิ้นเชิง กระสุนไม่จำกัด ไม่ต้องขึ้นลำ

จนกระทั่งอีฟมาถึงเหนือสนามประลอง อาวุธทั้งหมดจากช่องอาวุธ 36 ช่องก็พร้อมใจกันระดมโจมตีใส่จงโม่จิ้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป