การโจมตีของอีฟได้ผลยิ่งนัก พลังตัดของกริชผู้ตัดนิรันดร์เอาชนะเกราะป้องกันมิติเวลาของจงโม่จิ้งได้อย่างสิ้นเชิง
"ต้องออกไปจากเขตนี้..."
เขาโทษว่าการล้มเหลวของสนามพลังหยุดนิ่งนั้นเป็นเพราะลายนภาแห่งดาวพเนจรของเย่ชีเหยียน
แต่นั่นเป็นการคาดเดาที่ผิดพลาด
ลายนภาแห่งดาวพเนจรเป็นเพียงการป้องกันที่บริสุทธิ์ ไม่เคยมีความสามารถหักล้างการหน่วงเวลาได้
แต่... ในเมื่อลายนภาแห่งดาวพเนจรไม่มี แล้วทำไมสนามพลังหยุดนิ่งถึงใช้กับเย่ชีเหยียนไม่ได้ผล?
เขายืนอยู่กลางอากาศ มองจงโม่จิ้งที่ถูกอีฟรุกไล่ให้หนีไปทางหนึ่งไม่หยุด
ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก...
เสียงเข็มนาฬิกาดังขึ้นภายในเขตเวลาอันเชื่องช้านี้
จงโม่จิ้งยังไม่ทันได้ตอบสนอง ร่างกายที่เร่งความเร็วขึ้นหลายเท่าอยู่แล้วก็เพิ่มขึ้นอีกโดยที่เขาควบคุมไม่ได้
เขาพุ่งชนกำแพงทะลุ ตกลงไปในฝุ่นคลุ้ง
ยังไม่ทันตั้งตัว คลื่นพลังจิตก็ฟาดมาจากซากปรักหักพัง
"ไม่ดีแล้ว!"
จงโม่จิ้งรู้สึกถึงหายนะในใจ รีบหน่วงเวลาโดยรอบทันที
ในใจเขา พื้นที่นี้พ้นเขตแนวป้องกันสีแดงทองนั่นแล้ว สนามพลังหยุดนิ่งน่าจะไม่ถูกทำให้เป็นโมฆะอีก
ทว่า
[อาวุธกาละ]
[เข็มชั่วโมง]
[เร่งเวลา]
การหน่วงเวลาของสนามพลังหยุดนิ่งถูกการเร่งเวลาหักล้าง
คลื่นพลังจิตนั่นฟันผ่านร่างท่อนบนของจงโม่จิ้งด้วยความเร็วเดิม
"แค่ก..."
เลือดคำหนึ่งพุ่งออกมา