ร่างของมังกรจักรกลลาดตระเวนปกคลุมด้วยหิมะเกล็ดบางเบา
ชีวิตฟันเฟืองขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กนับสิบตัวกำลังกวาดทำความสะอาดร่างของมันอยู่ไม่หยุด
รถไฟสีขาวบริสุทธิ์ตั้งอยู่บนยอดเนิน
ผึ้งเข็มใหญ่นาโนตัวแล้วตัวเล่ากำลังนำ[ปริซึม]ที่เก็บกวาดมาจากทั่วทุกทิศบรรจุเข้าสู่ช่องจัดเก็บไร้ขีดจำกัดของหน่วยจัดเก็บอย่างต่อเนื่อง
สิ่งเหล่านี้คือของรางวัลของเย่ชีเหยียน
ไม่มีใครมารบกวน
ภายในเกราะกันลมอันอบอุ่น
การลาดตระเวนที่ยังคงรักษา[โหมดทะลวงขั้น]เอื้อนได้ยินเสียงเล็ก ๆ เหนือศีรษะของตน
เจ้านายของมัน
ดูเหมือนจะตื่นแล้ว
"ฮา~ฮื้ม... นาน ๆ ทีได้หลับนอกบ้านก็ดีไม่น้อยนะ"
เย่ชีเหยียนลืมตาขึ้นอย่างชื่นบาน ลุกขึ้นจากตักของลีเซ็ต
"ลีเซ็ต ฉันหลับไปนานเท่าไหร่"
คำถามที่คุ้นเคย
หญิงสาวสุดงามในชุดสาวใช้ยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว แล้วก็หุบมันลง
"ครึ่งวัน หรือไม่ก็ 11 ชั่วโมง"
ไม่นานเลย
เพราะการสิ้นเปลืองครั้งนี้จริง ๆ ก็ไม่ได้หนักหน่วงอย่างที่คิด
ก็เพียงปล่อย[หัวรบทะลวงขั้นแม็กซ์]ของการลาดตระเวน, โหมด[โอเวอร์คล็อกเกอร์] และใช้การตัดสินครั้งที่สองของ[ผู้พิพากษา]รวมถึงหมัดสุดท้ายเท่านั้นเอง
เพราะมีโมดูลเฉพาะตัวสลับรูปแบบ[เอ้อเซี่ยเจียงหุน] ภาระของโหมดโอเวอร์คล็อกเกอร์จึงถูกเหล่าเครื่องจักรและปีศาจรับไว้เกือบทั้งหมด
"งั้นเหรอ ฉันนึกว่าต้องหลับทั้งวันเลยซะอีก"