เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 464 ร่างแยกสุดท้าย

5 นาที· 1.2K คำ

ร่างแยกตัวตนของมาตัมมีความสุขมาก

ตอนนี้ เขาคือมาตัมตัวจริง

เขารอคอยวันนี้มานานแค่ไหนแล้ว?

นับตั้งแต่วันที่มาตัมเข้าสู่ดินแดนรกร้างและค้นพบพรสวรรค์ร่างแยกของตนเอง

ในฐานะ [ตัวตน] ที่ถูกแยกออกมาเป็นตัวแรก แต่ถูกซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจมาตลอด เป็นไพ่ตายใบสุดท้าย

เขาเฝ้ารอวันนี้มาตลอด

ตอนนี้ เขาคือมาตัมแล้ว

ภายในหัวขบวน

มันทิ้ง [โลก] ที่เป็นตู้โดยสารไว้เบื้องหลัง และวิ่งไปอย่างรวดเร็ว

"ฮ่าๆๆ ไอ้ร่างต้นโง่นั่น จะสร้างเป็นเทพแท้จริงอะไรกัน ติดอยู่ในโลกพังๆ นั่นมาหลายปี ช่างเป็นคนขี้ขลาดจริงๆ"

"แต่ตอนนี้ดีแล้ว ข้าคือมาตัมตัวจริง แค่หาเมืองสักเมือง ซื้อตู้โดยสารสักสองสามตู้ เริ่มต้นใหม่ทั้งหมด แล้วค่อยๆ ได้รับพลังของผู้โอเวอร์คล็อกกลับคืนมา"

"เมื่อถึงตอนนั้น ข้าจะเป็นนายสถานีที่แข็งแกร่งที่สุด! ฮ่าๆๆๆ!"

มาตัมหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ในฐานะร่างแยก [ตัวตน] เขาเป็นร่างเดียวที่ครอบครองพรสวรรค์นี้

หลังจากร่างต้นตายไป เขาก็สามารถสร้างร่างแยกใหม่ออกมาได้เช่นกัน

แต่ด้วยบทเรียนของตัวเขาเอง

ร่างแยก [ตัวตน] นี้ เขาไม่คิดจะสร้างขึ้นมาอีกแล้ว

"แล้วก็ไอ้นายสถานีนั่น ฮิๆ ตอนนี้คงไปตายอยู่ในปากของสัตว์ประหลาดที่ออกมาจากประตูนั่นแล้วล่ะสิ"

"น่าเสียดาย ของดีในมือมันดูเหมือนจะเอามาไม่ได้แล้ว"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป