มาแล้ว สถานีระดับ 9
“สถานีไขปริศนา...”
เย่ชีเหยียนมองชื่อบนจอแสงพลางครุ่นคิดเล็กน้อย
ว่ากันตามตรง ถ้าตัวเลือกแรกก็เป็นสถานีระดับ 9 เหมือนกัน มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะเลือกอันนั้น
ไขปริศนา สองคำนี้ดูแล้วยุ่งยากชะมัด
ก่อนหน้านี้ เจอโลกชานชาลาคล้ายๆ กัน เย่ชีเหยียนมักจะเลือกทางอื่นเสมอ
“อย่างน้อยก็เป็นโลกชานชาลาระดับ 9 แห่งแรก เอาเถอะ นานๆ ทีลองอะไรใหม่ๆ ดูก็ดี”
“ฉันเลือกชานชาลาหมายเลขสอง”
“หมู่บ้านคนหมาป่า”
[เลือกชานชาลาเรียบร้อย]
[โปรดนั่งและจับให้มั่น]
[ขบวนรถไฟกำลังจะถึงสถานีที่สามสิบเจ็ดของคุณ: หมู่บ้าน·คน·หมาป่า]
ครืนครืน...
ผ่านความว่างเปล่า
เมื่อภาพนอกหน้าต่างเปลี่ยนไป
เมื่อความเร็วลดลงและเสียงหวูดดังขึ้น
ขบวนรถไฟของเขา ก็มาถึงโลกชานชาลาระดับ 9 เป็นครั้งแรก
[ติ๊งๆๆ——!]
[เข้าสู่โลกชานชาลา: หมู่บ้าน·คน·หมาป่า]
[สถานีนี้: ?]
[สถานีนี้เป็นสถานีระดับสูง ไม่มีการจำกัดเวลาหยุดจอด]
[วิธีการออกจากสถานีปัจจุบัน: ทำเป้าหมายของสถานีนี้ให้สำเร็จ (ยังไม่สำเร็จ)]
ข้อมูลเข้าเมืองที่แปลกประหลาด
ปกติแล้วระดับอันตรายที่จะปรากฏทุกสถานี กลับกลายเป็นเครื่องหมายคำถามเสียที่นี่
“วิธีออกจากสถานีก็ไม่ใช่การใช้เหรียญรถไฟ แต่ต้องทำเป้าหมายให้สำเร็จเท่านั้น? เป้าหมาย...ก็คือไขปริศนางั้นเหรอ?”
ความประหลาดของสถานีนี้ไม่ใช่แค่นั้น