[“เย่ชีเหยียน คู่ต่อสู้ของนายคือฉันนะ”]
หน้าต่างแชท โม่เชส่งข้อความมาหาเขา
[“แล้วนายจะทำยังไงล่ะ? จะใช้พลังดั้งเดิมของนาย หรือว่าใช้แค่ความสามารถของหัวหน้าขบวนรถไฟล้วน ๆ?”]
เย่ชีเหยียนตอบแชทกับโม่เช
สำหรับเขาแล้ว โม่เชคือผู้ที่ควรค่าแก่การจับตามอง เพราะเขาอยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งที่ระบบขนานนามว่า “เทพแท้” นี้มันพิเศษตรงไหน
แต่นับตั้งแต่ได้เห็นสิ่งนั้นที่เรียกว่า[ห้วงเบื้องลึก]
เย่ชีเหยียนก็พบว่า
ระหว่างเทพแท้กับเทพแท้ ก็ยังมีความต่างกันอย่างมากมาย
แต่ไม่ต้องสงสัยเลย
[โม่เช]น่าจะจัดอยู่ในกลุ่มที่ทรงพลังที่สุด
[“แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นพลังของหัวหน้าขบวนรถไฟสิ นี่นายยังไม่เชื่อฉันอีกรึไง ฉันบอกไปแล้วว่าจะไม่เอาพลังดั้งเดิมมาใช้ในการต่อสู้ ถ้าจะใช้ก็แค่เรื่องจุกจิกอย่างตาบอด จมูกพังอะไรแบบนี้เนี่ย ฉันถึงจะใช้หน่อยหน่อยน่ะ”]
[“6...”]
[“6? มันหมายความว่าไง? นายจะใช้พลังหกเท่ามารังแกฉันรึเปล่า? รุ่นพี่เย่ชีเหยียน~”]
[“การถูกของที่ไม่รู้มีชีวิตอยู่มากี่พันปีเรียกว่ารุ่นพี่น่ะ ยกเลิกได้เลย”]
[“ตามวิถีของมนุษย์แล้ว นายเป็นหัวหน้าขบวนรถไฟก่อนฉัน นั่นก็คือรุ่นพี่อย่างแน่นอน แล้วถ้านับตามวิถีมนุษย์ ร่างนี้ของฉันก็เพิ่งเกิดได้ไม่นาน เป็นแค่ทารกแรกเกิดเลยนะ”]
[“นายจะพูดอะไรกันแน่?”]
เล่นหูเล่นตากันไปพักใหญ่ เย่ชีเหยียนก็รู้ตัวว่าเข้าใจวงจรความคิดของไอ้ตัวนี้ไม่ได้
จึงตัดสินใจเข้าเรื่องใหญ่ซะเลย