"ก็อวัยวะของเทพผู้ครองเวลาอีกแล้วสินะ สิสิ ตายไปแบบนี้ก็ถือว่าคุ้มค่ามากจริง ๆ ทั้งลูกตา ทั้งนิ้วมือนิ้วเท้า สมฐานะเทพสูงสุดจริง ๆ"
เย่ชีเหยียนยิ้มเหลือปาก
"เจ้านาย ต้องการให้เร่งความเร็วหรือไม่"
ลีเซ็ตที่เดินตามเขามาอย่างเงียบ ๆ เอ่ยถามเบา ๆ
แม้แต่อีฟก็ไม่ได้รับผลกระทบจากหัวใจนั้นแม้แต่น้อย
เพราะทั้งสองคือของของเย่ชีเหยียน จิตวิญญาณถูกเชื่อมประสานกับเขาแล้ว การหยุดเวลาที่กระทบจิตวิญญาณแบบนี้จึงไม่อาจมีผลกับพวกเธอ
วัลลีก็เช่นกัน
แต่ภายในสนามประลองจูกวง ณ ขณะนี้ คนส่วนใหญ่ต่างถูกเสียงเต้นของหัวใจหยุดเวลาไว้ทั้งหมด
มีเพียงสองคนที่ยังเคลื่อนไหวได้
ม่อฉื่อ
และ...
ดอนกิโฆเต้
"เพื่อนซานโช? เพื่อนซานโช?"
"เขาไม่เป็นไร"
"เป็นท่านนี่เอง หากทำลายหัวใจที่ยักษ์แบกไว้บนบ่านั้นได้ เพื่อนซานโชก็จะฟื้นคืนใช่ไหม"
ดวงตาที่แผดเผาไหม้อยู่ตลอดเวลาของตงจีโฮเต้ เผยความเคารพนับถือต่อเย่ชีเหยียน
เขาเอื้อมมือที่เหี่ยวย่นชี้ไปยังตึกสูงที่หัวใจนั้นตั้งอยู่
ยักษ์?
เย่ชีเหยียนหันไปมองตามทิศนั้น
เมื่อคำพูดของตงจีโฮเต้จบลง ตึกสูงนั้นก็ปรากฏเงายักษ์ขึ้นจริง ๆ
เขากำลังบิดเบือนความเป็นจริง
"ใช่ ทำลายหัวใจนั้นเสีย ทุกอย่างก็จะกลับคืนดังเดิม"
"ดี! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
ตงจีโฮเต้บีบสีข้างม้าแก่ที่กำลังขี่