ชานชาลาค้าขาย
หลังจากรถไฟหยุด เย่ชีเหยียนรู้สึกประหลาดใจกับข้อมูลสถานีบนหน้าจอระบบที่แสดง "ไม่จำกัด" ในช่องเวลาจอด
จอดไม่จำกัด?
โลกนี้จะให้ทางเลือกที่จะหยุดพักจริงหรือ?
เย่ชีเหยียนไม่เชื่อ
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูเบา ๆ ก็ดังเข้าหู
เงยหน้ามอง
ก็เห็นหน้าประตูรถไฟ มี "คน" คนหนึ่งสวมหน้ากากยิ้มสีขาว ใส่หมวกทหารสีดำ มองไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ยืนอยู่ตรงนั้น โบกมือให้เขา
ทหารยามเตือนภัยไม่ทำงาน
นี่คือ "คน" ไม่ใช่สัตว์ประหลาด
คนหน้ายิ้มเอียงศีรษะ ร่างสูงเกือบสองเมตรตั้งตระหง่านราวภูเขาลูกเล็ก
เขาตบมือที่สวมถุงมือขาว แล้วทำความเคารพเย่ชีเหยียน
"ยินดีต้อนรับ~ ท่านนายสถานีผู้เป็นที่นับถือ ข้าคือผู้นำทางจากชานชาลาหมายเลข 2 ของสถานีทางผ่าน ยินดีรับใช้ท่าน"
"ผู้นำทาง? ทำหน้าที่อะไร?"
คนหน้ายิ้มยืดตัวตรง ชี้มือไปยังอาคารด้านหลัง
"ก็เพื่อนำท่านเข้าสู่โถงช้อปปิ้ง และหารายได้ให้สถานีแห่งนี้จากเหรียญรถไฟในมือท่าน แน่นอน ข้ายังสามารถตอบข้อสงสัยบางอย่างให้ท่านได้"
"เจ้าช่างซื่อตรงเสียจริง..."
"ขอบคุณสำหรับคำชม"
ลงจากรถ ปิดประตู มียามเตือนภัยอยู่ ก็ไม่ต้องกลัวใครจะเล่นงานรถไฟของเขา