[“ร้อน ร้อน ร้อน ร้อน ร้อน!!! ฉันจะระเบิดเพราะความร้อนอยู่แล้ว! ข้างนอกนี่มันกี่องศากันแน่!?”]
[“อย่างน้อยก็ 40 องศาล่ะ ที่ฉันเคยอยู่ช่วงที่ร้อนที่สุดก็ประมาณนี้แหละ”]
[“น้ำ... ใครขายน้ำให้ฉันหน่อย ฉันทนไม่ไหวแล้ว”]
[“เมื่อวานฝนฟ้าคะนองพวกนายไม่เก็บน้ำกันไว้เหรอ? ถึงจะไม่สะอาดนัก แต่ต้มให้เดือดแล้วก็พอดื่มได้นี่?”]
[“เก็บสิ แต่แล้วจะไปมีประโยชน์อะไร? ความร้อนระดับนี้ น้ำที่ดื่มเข้าไปเดี๋ยวก็ไหลออกมาเป็นเหงื่อหมด ยิ่งขบวนรถนี่ก็เหมือนกล่องเหล็ก แดดข้างนอกส่องลงมา ต่างอะไรกับเตาอบ?”]
[“อดทนหน่อยเถอะ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงสถานีหน้าแล้ว ประกาศไม่ได้บอกว่าสถานีหน้าจะอากาศบ้าๆ แบบนี้สักหน่อย”]
[“อดทน? หึหึ ดูค่าจิตใจตัวเองสิ พวกนายไม่สังเกตเห็นเหรอ? ตั้งแต่อุณหภูมิขึ้นมาขนาดนี้ ค่าพละกำลังกับจิตใจก็ลดลงเรื่อยๆ ฉันต้องสาดน้ำเย็นใส่ตัวบ้างถึงจะชะลอความเร็วลงได้นิดหน่อย... เป็นแบบนี้ต่อไป ถึงไม่ถูกความร้อนฆ่าตาย ฉันก็คงบ้าไปแล้ว”]
เย่ชีเหยียนเช็ดเม็ดเหงื่อบนศีรษะ ดื่มน้ำแร่หมดขวดอย่างรวดเร็ว เปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวดูค่าตนเอง
[พละกำลัง: 98][พลังจิต: 110]
พละกำลังลดลงจริง แต่จิตใจของเขากลับไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงเหมือนที่คนอื่นพูด
“จิตใจของฉันดูไม่เหมือนของคนอื่น? หรือว่าเป็นเพราะกินผลป่าขาวมากเกินไป?”
ปัง!