ปกติชอบยิ้มแฉ่งให้คนอื่นงั้นเหรอ?
เย่ชีเหยียนเงยหน้ามองใบหน้าของตัวเองในกระจกมองหลังน้ำแข็งที่หมีขาวน้ำแข็งก่อขึ้นด้วยพลังน้ำค้าง
อืม ดูไม่เหมาะดีเลย
"ขอบคุณสำหรับคำชม"
"เอ๊ะ?"
จ้าวหลินยังไม่ทันตั้งตัว
แต่ไม่ช้านานเธอก็รู้ตัวว่าประโยคที่พึ่งพูดไปมันคลุมเครือ
"ค...ค่ะ ขอโทษนะพี่ชีเหยียน! หนูไม่ได้ตั้งใจ!"
"ขอโทษอะไรกัน ถือแน่นไว้ เดี๋ยวข้าเร่งแล้ว"
เย่ชีเหยียนบิดคันเร่ง
พร้อมเสียงคำรามของหมีขาวน้ำแข็งฟ้า รถบดถล่มราวกับสัตว์ร้ายยักษ์บนบกก็คำรามถลำเข้าชนไปด้านหน้าเต็มความเร็ว
แซงรถบรรทุกสินค้าทีละคันสองคัน
ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็มาถึงจุดหมายปลายทางของการเดินทางครั้งนี้
อาคารสำนักงานใหญ่บริษัทรัน ประตูหน้าชั้น 1
เสียงเบรกคมแหลมดังขึ้น
เย่ชีเหยียนหยุดรถเฉียงหน้าตึกที่มีประตูบานใหญ่สูงหลายสิบเมตร
"โอ้โห ตอนมองไกล ๆ ไม่ค่อยรู้สึกว่าใหญ่เท่าไหร่ แต่พอเข้ามาใกล้แบบนี้ ก็ไม่เลวร้ายเลยนะเทียบกับตึกในเมือง"
เย่ชีเหยียนอดถอนใจไม่ได้ รถบดถล่มใต้ตัวก็จมหายลงในพื้นที่เมทริกซ์
พนักงานส่งของที่ยามอยู่ที่นี่เดินเข้ามา คนหัวหน้ากวาดสายตามองเย่ชีเหยียนกับจ้าวหลินหนึ่งครั้ง ก่อนใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน
"ทั้งสองคงเป็นนายสถานีต่างถิ่นใช่ไหมครับ? มาร่วมงานคอนเสิร์ตของคุณสตาเซียกับคุณไอริส รวมถึงงานประชุมการค้าพิเศษประจำปีของบริษัทรันเราใช่ไหม?
ขอความกรุณาแสดงบัตรเชิญด้วยได้ไหมครับ ผมจะพาทั้งสองไปยังประตูก้าวข้ามที่เชื่อมไปยังชั้นบน"