เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 604 ไม่ได้พบกันนานแล้ว และครั้งนี้... ไม่ได้เจอกันจริง ๆ นานมาก

6 นาที· 1.4K คำ

"ฮึ่ม... เอาเป็นว่า อัสโมเดียสเป็นพลังยุคเก่าแก่ชนิดหนึ่งน่ะ เป็นความสามารถแบบจุดมวลบนต้นไม้เอมาเนชันนั่นเอง สู้การลบหลู่ของสำรับไพ่ไม่ได้หรอก ถ้าให้พูดถึงเฉย ๆ ก็คือถ้าเก็บความสามารถของลำดับไพ่ครบทั้งชุด ก็จะไม่แย่ไปกว่ามัน

ที่ท่านระเบียบเลือกตามหาพลังแบบนี้ ก็คงเป็นเพราะกำลังมองหาเส้นทางใหม่ทั้งทีอยู่ล่ะมั้ง"

สายตาของจูซิงถูที่ทิ้งไว้บนน้ำตาแดงมีเพียงชั่ววูบเดียวเท่านั้น

แต่เย่ชีเหยียนก็ยังจับมันได้

สนามรบ... ไม่ใช่ที่นั่นใช่ไหม?

ในสนามรบโบราณที่น้ำตาแดงแปรธาตุขึ้นมานั้น แค่เงาสมมติสักตระกูลหนึ่งที่ประสานขึ้นเป็นหนึ่งเป่าก็ทรงพลังรุนแรงมากอยู่แล้ว

ถ้าดวงดีหน่อย ยังปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงกว่าหัวรบโอเวอร์คล็อกของการลาดตระเวนไปอีกหลายเท่า

การโจมตีเหล่านั้นมาจากเสียงสะท้อนที่เหล่าผู้จากไปทิ้งไว้ในสนามรบโบราณ

ถ้าหาก... ในสนามรบนั้นมีผู้ทรงพลังระดับเดียวกับอัสโมเดียสอยู่มากมาย แถมยังแกร่งกว่าเจ้าตัวอีก

เช่นนั้นแล้ว การที่น้ำตาแดงถือกำเนิดจากสงครามไร้นามนั้น ก็อาจ... อธิบายได้อย่างลงตัว

"ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณ"

"เฮอะเฮอะ ไม่เป็นไร ใครให้ผู้ทรงภูมิอย่างท่านอัลทอสช่วยลงแรงกับกิจกรรมครั้งนี้เยอะขนาดนั้นล่ะ~

อ่อน ใช่แล้ว อย่าลืมเบิกรางวัลจากระบบด้วยนะ

สลับรูปแบบ~ ของดีจริง ๆ เชียวนะ

ตอนนี้นะ~"

จูซิงถูยิ้มแฉ่งขณะยืดเส้นยืดสาย

"ฮืม~ ยึดเมืองของหวนคืนบ้านได้อีกหนึ่งเมืองแล้ว ช่วงถัดไปต้องพักผ่อนให้เต็มที่แล้วล่ะ เฮอะเฮอะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป