กลางดึก เวลา[22:19:03]
ระหว่างทางกลับบริษัทน้ำอัดลมสูตรหนึ่ง
เย่ชีเหยียนมองตั๋วในมือพลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด
"ของแบบนี้ มีคนดูเยอะขนาดนั้นจริงหรือ? ไม่ใช่ว่าขายไม่ออก เลยยัดตั๋วมาให้ข้าหมดนี่นะ?"
เขาส่ายศีรษะ ก่อนจะยัดตั๋วทั้งหมดใส่กระเป๋าอย่างไม่ใส่ใจ
ยามค่ำคืน ผู้คนยังคงสัญจรไปมาบนท้องถนนไม่ขาดสาย
เพราะสำหรับนายสถานีหลายคนแล้ว ชีวิตยามราตรีคือจุดเริ่มต้นของวันใหม่
และในหมู่พวกเขา ก็ไม่น้อยที่เห็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์
บางส่วนแปรสภาพมาจากมนุษย์
ส่วนบางส่วน ก็คือสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์จากโลกชานชาลาแห่งใดแห่งหนึ่ง ที่ใช้ช่องทางต่างๆ เข้ามาเป็นหนึ่งในนายสถานี
ทันใดนั้น
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งใช้เสื้อผ้าปกปิดร่างสูงใหญ่ รุมล้อมสิ่งมีชีวิตตัวเล็กไว้อย่างมิดชิด เดินตรงมาจากฝั่งตรงข้ามของเย่ชีเหยียน
นายสถานีก็มีคนประหลาดอยู่มากมาย
แค่ปกปิดใบหน้า
ไม่นับว่าแปลกอะไรเลย
ทว่า เมื่อเขาพาลีเซ็ตเดินผ่านไป
ในกลุ่มนั้น ร่างเล็กกลับหยุดฝีเท้าลงทันที
มันถอดหมวกคลุมออก เผยให้เห็นใบหน้าอันน่ารังเกียจของกอบลินภายใต้หมวก
เทพกอบลิน จ้องมองเย่ชีเหยียนอย่างไม่กะพริบตา
"นั่นมัน? อะไร?"
ในดวงตาของมัน เมื่อมองไปยังลีเซ็ตที่อยู่ข้างหลังเย่ชีเหยียน กลับปรากฏข้อมูลที่คลุมเครือ ไม่สามารถเข้าใจและแยกแยะได้
สิ่งเดียวที่มองเห็น คือ พันธะนิรันดร์ระหว่างลีเซ็ตกับเย่ชีเหยียน ที่ไม่มีทางคลี่คลาย