เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 736 แกนกลางใหม่ บลูปรินต์ใหม่ และ...โล่เพลงใหม่?

6 นาที· 1.3K คำ

[ติงติง——]

[ยินดีด้วย คุณสำเร็จภารกิจพิชิตชานชาลา]

[โลกชานชาลานี้ได้รับการแก้ไขชื่อเป็น: มหาทวีปราตรีนิรันดร์]

[การยกระดับของชานชาลานี้ล้มเหลว ถูกลดระดับลงเป็นโลกชานชาลาระดับ 8 และจะยิ่งลดลงต่อไป]

[หักโค่นเส้นทาง[เทวะการยกระดับ]ของโลกนี้ ความคืบหน้าการพิชิต 100%]

[เมียทีลาได้นำเทวะที่คุณได้รับมาปรับโครงสร้างและสร้างใหม่แล้ว กรุณาตรวจสอบไปรษณีย์]

เวลา: [11:21:01]

สภาพอากาศวันนี้: [ฝนน้ำแข็ง]

เย่ชีเหยียนกลับมาที่ทุ่งรกร้างอีกครั้ง

มองไปที่ภาพคุ้นตาซึ่งไม่ได้เห็นกันหลายวัน

อารมณ์ของเขาอันสงบสุขยิ่ง

"กลับมาอีกแล้วสินะ"

ฝนน้ำแข็งในทุ่งรกร้างยังคงโปรยปรายต่อเนื่อง แม้เย่ชีเหยียนจะออกจากโลกชานชาลานั้นไปแล้วก็ตาม

แต่ถ้านับเวลาดู ด้วยความเร็วของเวลาที่ต่างกัน จริง ๆ แล้วที่ทุ่งรกร้างผ่านไปเพียงหนึ่งวันครึ่งเท่านั้น

นี่คือความต่างของชานชาลาระดับสูงเมื่อเทียบกับระดับต่ำ

เย่ชีเหยียนมองเวลาบนนาฬิกาพก ยิ้มมุมปาก

"พอดีเป๊ะ เป็นเวลากินข้าวกลางวันพอดีเลย ลีเซ็ต วันนี้กินอะไรดี?"

"เบอร์เกอร์~"

"ต้องมีเฟรนช์ฟรายส์คู่กันนะ"

"อื้ออ~"

เปิดหน้าต่างรถไฟออก

ปล่อยให้ลมเย็นจากภายนอกพัดผ่านแก้ม

พลังชีวิตของเย่ชีเหยียนฟื้นฟูเต็มเม็ดเต็มหน่วยไปแล้วตั้งแต่หลายวันก่อน

สถานะด้านลบอย่างความเหนื่อยล้าแบบแท้จริงก็หายสิ้นซาก

ตอนนี้เขาถึงจะนับได้ว่าอยู่ในสภาพสมบูรณ์อย่างแท้จริง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป