เทพปริซึมผู้หลบหนีไปยังดาวเคราะห์ดวงอื่น เตรียมจะแอบซ่อนตัวลงใต้ชั้นธรณีเพื่อหลับใหล ก็ได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้น
ไม่มีเวลาหันหลัง
ในฐานะร่างอวตารของปริซึม ร่างกายของมันถูกโซ่สีทองมืดร้อยดวงฉุดรั้งไว้
"อะไรน่ะ! คนบ้า! ปล่อยข้า!"
มันพยายามดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อหลุดพ้นจากพันธนาการของโซ่
แต่ทำไม่ได้เลย
เทวะถูกปราบปรามจนราบคาบ
แม้แต่การเชื่อมต่อกับหนทางแห่งลำดับเทพก็ถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง
มันเหมือนสุนัขจรจัดที่ถูกจับกุม ถูกลากกระชากเข้าไปในประตูรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
เมื่อได้สติ เทพปริซึมก็พบด้วยความสยดสยองว่า เย่ชีเหยียนยืนอยู่ตรงหน้ามัน
และโซ่เหล่านั้นก็คือพลังที่ปล่อยออกมาจากไพ่การลบหลู่ที่ไม่มีใครรู้จักนั่นเอง
"คนบ้า!"
เทพปริซึมพยายามหนีอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ เย่ชีเหยียนจะไม่ปล่อยให้มันหนีไปอีกแล้ว
[โอเวอร์คล็อก·ห้ามเทเลพอร์ต!]
[เมื่อเปิดใช้งาน พื้นที่รอบด้านโดยใช้ผู้ใช้เป็น[สมอ]และจำนวนจิตวิญญาณเป็นรัศมี จะห้ามการเทเลพอร์ต/กะพริบ/กระโดดข้ามมิติ... รวมถึงความสามารถข้ามพื้นที่ทุกรูปแบบ]
ไอเทมชิ้นที่สองจากสามชิ้นที่เย่ชีเหยียนทำวิวัฒน์เพื่อเผชิญการทดสอบรอบสุดท้ายนี้ ได้ทำหน้าที่ของมันในวินาทีนี้
ความสามารถประเภทข้ามพื้นที่ทั้งหมด ใช้ไม่ได้ภายในรัศมี 500 เมตรนี้
"เป็นไปไม่ได้! พลังของข้า!"
มันหนีไปไม่ได้อีกแล้ว
สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือต่อต้านขั้นสุดท้าย
เพียงแต่...
ไร้ประโยชน์
เย่ชีเหยียนลืมตาขึ้น จ้องมองเทพปริซึมอย่างเยือกเย็นด้วยดวงตาที่ไร้ความรู้สึกใด ๆ