เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 806 ชื่อที่ไม่ซ่อนเร้น / อันดับหนึ่ง · ภัยพิบัติ · เย่ชีเหยียน!

6 นาที· 1.5K คำ

เทพปริศนาธรรมชาติตายแล้ว

หลังจากได้อำนาจของ[โอเวอร์คล็อกหัวรบแม็กซ์]จากการลาดตระเวนในชั่วขณะที่ได้รับ[สุดยอดล้ำเลิศ] เขาจึงสามารถทะลวงเกราะป้องกันภายนอกของมันได้

ไม้เอโบนีที่แบกรับพลังคำตัดสินสองชั้น กระสุนที่ถูกปล่อยออกมานั้น แม้แต่ตัวไม้เองก็เกิดรอยร้าวขึ้นบ้าง

เย่ชีเหยียนเก็บไม้เอโบนีกลับด้วยความเสียดายเล็ก ๆ

ความเวียนศีรษะรุนแรงพุ่งเข้ามา

เขาชำเลืองมองข้อมูลส่วนตัวของตัวเอง

[พลังกาย: 1 (ขีดวิกฤต)][จิตใจ: 1 (ประจักษ์แจ้งในสัจจะ)(เงาแห่งจุดจบ)]

ขีดวิกฤต

นี่ก็อีกหนึ่งสถานะลบชนิดใหม่

เย่ชีเหยียนสูดลมหายใจลึก ๆ ควักผลไป๋เซินออกมาหนึ่งผล แทะไปสองสามคำ

พอจิตใจฟื้นตัวขึ้นบ้างแล้ว เขาจึงเงยหน้ามองไปยังจุดที่เทพปริศนาธรรมชาติหายไป

เทพระดับบีชั้นหน้ากลายเป็นผงธุลี

เย่ชีเหยียนก็ถือว่าเข้าใจตัวเองขึ้นบ้างแล้วว่า ณ ตอนนี้หากไม่ใช้ผู้ทอดสมอ พลังต่อสู้ล้วน ๆ ของเขา น่าจะอยู่ในระดับที่สังหารเทพระดับบีชั้นหน้าได้

ถ้าสูงกว่านั้น ดวลตัวต่อตัวแบบล้วน ๆ การจะฆ่าพวกเทพระดับเอยังคงยากเย็นอย่างมาก

เพราะเหมือนกับเทพแห่งเลือดเมื่อครั้งนั้น

พวกมันย่อมต้องมีของเอาชีวิตรอดและไพ่ลับมากมายเช่นกัน

แน่นอน ถ้าหากเย่ชีเหยียนยอมจ่ายราคาสักหน่อย

เช่น เพิ่มวงแหวนแห่งความชั่ว วงแหวนแห่งภัยพิบัติ และไพ่ทะลวงทองคำเข้าไปในการโจมตีที่ปล่อยออกไปเมื่อครู่

บางทีอาจจัดการเทพระดับเอชั้นล่างได้หนึ่งตน

แต่ผลของการทำแบบนั้นคือไม้เอโบนีจะเสียหาย

เย่ชีเหยียนไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ ว่าการสังหารเทพระดับบีหนึ่งตนทำให้เขาบอบช้ำจนหมดสภาพ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป