["ทำไมถึงตามหาฉัน? อีกอย่าง เราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น กิลด์พวกคุณก็มีคนเก่งคับคั่ง มีเรื่องอะไรก็ไม่น่าถึงคิวฉันหรอก"]
เย่ชีเหยียนไม่รีบถามถึงเนื้อหาของการซื้อขายครั้งนี้ เขากัดผลไม้ป่าขาวไปหนึ่งคำ แล้วพิมพ์ข้อความลงบนจอแสงอย่างสบายใจ
แม้ซ่างกวนอิ๋งเสวี่ยจะเป็นหนึ่งในกลุ่มแรก ๆ ในรายชื่อเพื่อนของเขา แต่ถ้าจะบอกว่าสองคนมีความเกี่ยวข้องกันอะไร...
นอกจากการซื้อขายกันบ้างในสิบสถานีแรกแล้ว เย่ชีเหยียนแทบไม่เคยนึกถึงคน ๆ นี้เลย
งั้นเธอทำไมถึงเดาได้ว่าความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับสูง?
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้เดาได้อยู่แล้ว
ยกเว้น... จ้าวหลิน?
["คุณจ้าวหลิน เธอเก่งมาก
ฉันเคยเห็นเธอหลายครั้ง ความแข็งแกร่งของเธอเหนือกว่าทุกคนในกิลด์อยู่หลายเท่า
ฉันมีโอกาสทำการซื้อขายกับเธอบ้าง ก็มีคุยกันเรื่องราวในเขต บางทีก็มีพูดถึงอันดับในตอนแรกเริ่ม เธอมักบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด
แม้แต่ในกลุ่มคนที่เข้ากิลด์มาไม่นานนี้ ฉันก็ไม่คิดว่าจะมีใครเก่งกว่าเธอ
ฉันมองออกว่าเธอไม่ได้ถ่อมตัว แต่ในเขตนี้มีคนที่แข็งแกร่งกว่าเธออยู่จริง ๆ
คนนั้น... คือคุณสินะ? ใช่ไหม?]
เพียงจากคำพูดไม่กี่ประโยคของจ้าวหลินก็วินิจฉัยออกมาได้ขนาดนี้ คน ๆ นี้ก็ไม่ได้โง่อะไร
["คุยเรื่องการซื้อขายกันเลยดีกว่า พวกคุณมีอะไรจะยื่นออกมา?"]
เย่ชีเหยียนไม่ได้ปฏิเสธ เพราะเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะรับรองอะไร
["คุณไม่ควรถามถึงเนื้อหาของการซื้อขายก่อนหรือคะ?