โรงเก็บอาวุธเปิดออก
จักรกลสงครามนำโดยออกัสตินพุ่งทะยานออกจากที่ตั้งต้น
อินทรีและหมีขาวที่เพิ่งถูกอีกาปีศาจเล่นงานเล่นก็วิ่งออกจากฟาร์มเข้าร่วมสมรภูมิด้วย
หมีขาวที่ผสานกับรถบดถล่มเพียงฟาดอุ้งเท้าเฉย ๆ ก็สามารถตบภูตไม้ต้นหนึ่งจนแหลกลาญ
ฝนสายฟ้าของอินทรีแม้จะปล่อยออกมาเพียงเล็กน้อย ก็เผาภูตไม้จนกลายเป็นถ่านได้
สัตว์สัญญาทั้งสองของเย่ชีเหยียนในวินาทีนี้กลับคิดเหมือนกันโดยไม่ต้องนัดหมาย
[ฉันตัวเองแข็งแกร่งชะมัด!]
แม้อินทรีจะยังไม่อาจนับเป็นกำลังรบแนวหน้าอันดับแรกของเย่ชีเหยียน แต่ผ่านการวิวัฒน์มาหลายครั้ง มันก็มีฝีมือระดับไม่เลวแล้ว
ก็ใครจะไปทำอะไรให้ ในเมื่อศัตรูที่เย่ชีเหยียนเผชิญเป็นประจำล้วนแข็งแกร่งเกินไป?
ทั้งพระเจ้าปลอม เทพแท้ หรือแม้แต่บั้นปลาย...
การต่อสู้ระดับนั้น มันยังแซมเข้าไปไม่ได้
ส่วนหมีขาวนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ถึงแม้จะผสานกับรถบดถล่มแล้วก็เถอะ
แต่พูดกันตรง ๆ ระดับฝีมือตอนนี้ของมันก็เพียงแค่บอสของโลกชานชาลาชั้น 8 เท่านั้น
ทว่าที่นี่ คือโลกชานชาลาชั้น 6
อินทรีและหมีขาว ทั้งคู่ในที่สุดก็เจอการต่อสู้ที่เห็นแล้วว่าเล่นได้เต็มที่สักที!
ไม่ว่าจะราชาภูตไม้ ราชินีภูตไม้ หรือแม่ทัพใหญ่ภูตไม้ ในมือของทั้งคู่ก็รอดได้ไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่า!
“เหยียบ! เหยียบ!”
“ฮื้อ! ฮื้อ!”
อีกาปีศาจก็บินออกมาจากฟาร์มเช่นกัน มันยืนอยู่บนบ่าของปิศาจดาร์กเรเวน เบ้าตาดำมืดนั้นมองสองตัวน่าอายนั่นด้วยความหมั่นไส้
แล้วจึงลงมาอยู่ข้างกายเย่ชีเหยียน ถูหัวที่ปลายขนอันนุ่มลื่นสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายดำรุ้งรินกับฝ่ามือของเจ้านายอย่างสนิทเสน่หา ก่อนจะนอนแผ่ลงข้างเท้าของเขาเพื่อพักผ่อน