เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 50 ไพ่ลบหลู่·VII·ผู้ทอดสมอ

5 นาที· 1.2K คำ

[โครงกระดูกยักษ์×13, ผลึกคริสตัลแห่งความฝัน×5, ก้อนเนื้อ×13]

นี่คือของที่ได้มาทั้งหมด ถ้าหากโต๊ะประกอบกู้ซากได้เร็วกว่านี้ คงจะเก็บศพพวกนี้ได้หมดก่อนที่ยักษ์จะคืนร่างเป็นกังหันลม

แต่โต๊ะประกอบกับรถไฟเป็นหนึ่งเดียวกัน ถ้าอยากอัปเกรด ก็ต้องอัปเกรดรถไฟไปด้วย

ศพที่เหลือคืนร่างเป็นกังหันลมแล้ว เย่ชีเหยียนก็ไม่ยอมเสียเปล่า เก็บกลับมาเป็นไม้ด้วย

สิ่งที่ได้มากที่สุดในครั้งนี้คือก้อนเนื้อของยักษ์ แต่เย่ชีเหยียนไม่ได้คิดจะกินของแบบนี้ เนื้อสัตว์ประหลาดคล้ายคน แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว

แต่เขาไม่กิน ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่กิน

ก้อนเนื้อยักษ์ 13 ส่วน คิดเป็นน้ำหนัก 130 ชั่ง

ลงขายทั้ง 5 ช่อง ตั้งราคาชิ้นละ 1 เหรียญรถไฟ

ราคานี้สำหรับผู้เอาชีวิตรอดที่ไม่ได้กินเนื้อสัตว์มานานถือว่าถูกมาก

แม้เย่ชีเหยียนจะระบุแล้วว่าเป็นเนื้อของยักษ์ ก็ไม่สามารถหยุดยั้งความต้องการซื้อของบางคนได้

["มีคนขายเนื้อในแพลตฟอร์มซื้อขาย! เหรียญรถไฟเหรียญเดียวได้ตั้ง 10 ชั่ง! แม่ง เมื่อวานฉันเพิ่งใช้เหรียญรถไฟซื้อเนื้อไก่ไป 1 ชั่ง 1 เหรียญ โมโหชะมัด!"]

["จริงดิ? เฮ้ย มีจริงด้วย! ไม่ได้กินเนื้อนานละ ไม่ไหวแล้ว ต้องซื้อ 10 ชั่งมาย่างซะหน่อย ยังไงก็ได้เหรียญรถไฟมาจากชานชาลาซื้อขายครั้งก่อน เหอๆ"]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป