เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 610 นกโง่บินก่อน

6 นาที· 1.4K คำ

“จริง ๆ ไม่ต้องพูดประโยคสุดท้ายนั่นออกมาก็ได้นะ”

เย่ชีเหยียนบ่นง้องแง้งด้วยความหมั่นไส้

ส่ายหน้าไปรอบหนึ่ง แล้วมองตัวเลือกการอัปเกรดที่ถูกดึงออกมาตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

“เริ่มจากอันนี้ก่อนละกัน”

เลือดมังกร·เต้าหู้มาโปเนื้อมังกร

อาหารชั้นเลิศที่เพิ่มค่าพลังชีวิตสูงสุดขึ้น 30 แต้ม

ถ้ามีโอกาส เย่ชีเหยียนอยากทำความรู้จักคนที่สร้างสรรค์ความอร่อยระดับนี้ได้จริง ๆ เหลือเกิน

เต้าหู้เผ็ดซื่อชวนสีแดงระเรื่อ ยังลอยควันร้อน ๆ

กลิ่นเผ็ดแสบจมูกหอมฉุนล่วงลอยไปทั่วทั้งตู้โดยสาร

เย่ชีเหยียนหยิบช้อนขึ้นมา ตักเต้าหู้หนึ่งชิ้นพร้อมเนื้อสับที่ติดอยู่ด้านบนยัดเข้าปาก

ความเผ็ดแรงระเบิดพุ่งตรงขึ้นสู่กระบาน

เขาราวกับเห็นมังกรยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากพริกกำลังพ่นลมหายใจพริกใส่เขา

“ฮืด! เผ็ดชะมัด!”

เขาสูดลมเย็นเข้าไปหนึ่งคำ ทำให้ช่องปากรู้สึกสบายขึ้นไม่น้อย

[พลังชีวิต: 320→350]

คำเดียวลงท้อง ค่าพลังชีวิตสูงสุดก็เพิ่มขึ้นแล้ว

ง่ายแค่นี้เอง ตลกแค่นี้เอง และไม่มีอันตรายใด ๆ เลย

นอกจาก... เผ็ดแค่นิดเดียวเท่านั้นเอง

“ฟู่ ฟู่... ค่าพลังชีวิตสูงสุดแซงจิตใจไปอีกแล้วสิ”

เย่ชีเหยียนบีบกำปั้น สัมผัสพลังที่ไหลเวียนในร่างกายจากคำเต้าหู้เผ็ดซื่อชวนคำนั้น ยิ้มแย้มออกมาทั้งหน้า

“เฮ้อ~ ถ้าทุกคำเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็ดีนะ”

เขากินต่ออีกหลายคำ

แม้ยังอร่อยเหมือนเดิม แต่ค่าพลังชีวิตสูงสุดก็ไม่ขยับแม้แต่นิด ตรงตามคำอธิบายทุกประการ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป