เมืองโซโล
สมรภูมิชั้นที่สี่
ท้องฟ้าเบื้องสูงถูกแบ่งเป็นสองสีอย่างเท่าเทียม
สีทองเข้มและสีแดงเลือด
จ้าวซีได้เปิดใช้การแปลงร่างขั้นที่สองที่เป็นของเธอแล้ว
ผมยาวสีเงินขาวในขั้นแรกเปลี่ยนเป็นสีทองเข้มที่พลิ้วไหว ทรงผมก็เปลี่ยนเป็นแบบเปียคู่
ราวกับเครื่องประดับรูปเขาคู่สีทองโค้งเข้าด้านในสวมอยู่บนศีรษะทั้งสองข้าง ด้านหน้าเป็นเงาดาวสีทองเจิดจ้า
ด้านหลังร่างที่ยังคงบอบบาง หอกก็เปลี่ยนรูปทรงให้ดูสง่างามและทรงพลังยิ่งขึ้น
ทุกครั้งที่ตวัดล้วนฉีกท้องฟ้าทั้งผืน
และคู่ต่อสู้ของจ้าวซีคือเทพแห่งแวมไพร์
มันมีพลังเทวะที่สามารถหักล้างพลังการพิพากษาของจ้าวซีได้
ไม่เช่นนั้น ต่อให้เป็นบรรพชนแวมไพร์คาสถานอินที่เผชิญหน้ากับพลังการพิพากษาของจ้าวซี ก็ยังถูกกดข่มอย่างสมบูรณ์ จนถึงขั้นไม่สามารถต่อสู้ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงการบุกเมืองโซโล
อีกอย่างการบุกรุกครั้งนี้ อันที่จริงสำหรับฝ่ายนครรัตติกาลนิรันดร์แล้ว ไม่ได้คาดคิดว่าจ้าวซีจะปรากฏตัวที่นี่ และก็ไม่ได้คิดว่าจะมีสมาชิกของตี้ซวี่มากมายขนาดนี้
แผนของพวกเขาควรจะเป็นการบดขยี้เมืองโซโล โดยอาศัยพิษมายาสีแดงที่ลำเลียงเข้ามาในเมืองก่อนหน้ากำจัดนายสถานีทั่วไปและระดับต่ำส่วนใหญ่ เปลี่ยนเมืองโซโลทั้งเมืองให้เป็นแดนที่เหมาะกับการต่อสู้ของแวมไพร์ยิ่งกว่า
แต่พิษมายาพวกนั้นกลับไม่ได้ผลเลย
แผนของพวกเขาล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
ราวกับว่ามีใครบางคนเปิดเผยทุกสิ่งออกไป