เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 486 สายลมในถิ่นร้าง ไม่เคยหยุดพัด

7 นาที· 1.5K คำ

เช่นเดียวกับซาหย่า ผู้ครอบครองลำดับไพ่อื่นๆ ก็ได้รับผลกระทบจากเครื่องจำกัดนั่นเช่นกัน

คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือหลินโหยว เขามองดูเหล่าภรรยามังกรของตัวเองที่จู่ๆ ก็หายวับไป ตกลงกระแทกพื้น สีหน้าทั้งหมดของเขากลายเป็นหม่นหมองลงทันที

“มันอะไรกันเนี่ย เมียมังกรของข้าล่ะ?! ให้ตายเถอะ อย่ามาหลอกข้านะ!”

[ไอ้โง่ เงียบได้แล้ว แค่พลังลำดับไพ่ถูกจำกัดไว้เฉยๆ พอสงครามจบก็ฟื้นคืนได้]

เสียงของฝานฮั่วดังออกมาจากหูฟัง

“ให้ตายสิ พวกมันถึงกับวิจัยอะไรแบบนี้ออกมาได้ เอ๊ะ? ไพ่ของหัวหน้าจูซิงถูทำไมยังเหลืออยู่ใบหนึ่งที่ไม่ได้รับผลกระทบ”

[นั่นคือไพ่การลบหลู่ ไม่เหมือนกับลำดับไพ่ทั่วไป]

มังกรยักษ์ของหลินโหยวหายวับไปอย่างกะทันหัน ทำให้แรงกดดันในสนามรบที่เขาอยู่พุ่งสูงขึ้นอย่างหนัก

เขาปัดฝุ่นตามตัวแล้วลุกขึ้นยืน มองดูผู้แข็งแกร่งเผ่าเลือดหลายคนที่เพิ่งถูกเขาไล่ล่าเมื่อครู่ ตอนนี้วกกลับมาพุ่งเข้าใส่เขาโดยตรง ส่ายหน้าอย่างหมดคำจะพูด

“หมดคำจะพูดจริงๆ ให้ตายสิ จำกัดเมียข้าแล้วคิดว่าข้าจะไร้ความสามารถเลยรึไง? ดูถูกกันเกินไปแล้วนะ”

หลินโหยวล้วงเอาผลึกชิ้นหนึ่งออกมา กระแทกใส่ไปที่ตำแหน่งหัวใจของตัวเอง

“เจ็บๆๆ ไอ้ร่างแยกโง่นั่นก่อนจะระเบิดตัวเองยังตีข้ามาอีกที เจ็บชะมัดเลย”

[ไอ้โง่หลินโหยว เลิกใช้ช่องสาธารณะพูดได้ไหม? พวกมันเริ่มตัดการสื่อสารแล้ว อีกอย่างร่างแยกก็คือตัวนายเอง นายกำลังบอกว่าตัวเองเป็นไอ้โง่อยู่รึไง?]

“ข้า...แม่ง จริงด้วย”

ผลึกแตกสลาย หอกทวนอัศวินมังกรกับเกราะเกล็ดมังกรคลุมใบหน้าปรากฏเป็นภาพลวงตาขึ้นบนร่างของเขาและค่อยๆ แข็งตัวเป็นจริง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป