เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 456 ขนนกทวนคืนของเน่ยเฟยที

5 นาที· 1.2K คำ

ด้านหลังรูปปั้นมนุษย์สุนัข เงาร่างของเย่ชีเหยียนปรากฏขึ้นที่นั่น

[ทรยศ×อหังการ]

เขายืนอยู่บนยอดหัวสุนัข และพบที่ซ่อนด้านหลังตามปากของผู้อาวุโสที่เขาทุบจนสลบ

บนรูปปั้นที่แกะสลักจากหินก้อนใหญ่ มีเพียงจุดที่ลับตาอย่างที่สุดและไม่มีใครพบเจอในยามปกติ แผ่นหินสีแตกต่างตั้งอยู่

นี่คือรูปปั้นเทพเจ้าที่เหล่าผู้ศรัทธาในวิหารเคารพบูชา

หากต้องการพบแผ่นหินนี้ ต้องยืนบนยอดรูปปั้น ซึ่งสำหรับผู้ศรัทธาแล้ว คือการไม่เคารพต่อความเชื่อของตน

ผู้ซ่อน ดูเหมือนไม่อยากให้ใครพบสิ่งนี้

มันช่างประหลาด

เพราะตามเรื่องราวที่หัวหน้ากองคาราวานเล่า

ผู้ปราบเน่ยเฟยทีได้ก็คือเทพสวรรค์ร่างมนุษย์หัวสุนัขตนนี้

มันได้ทะเลทราย ได้ของที่ยึดมา แล้วเหตุใดต้องซ่อน?

เย่ชีเหยียนเปิดแผ่นหินออก เห็นสิ่งที่อยู่ภายในแล้ว ก็เข้าใจว่าทำไมหัวหน้ากองคาราวานถึงบอกว่ามันคือมีด

นี่ไม่ใช่มีด

แต่มันคือขนนก

ขนนกที่ถักทอด้วยสีแดงและทอง

ครืนๆ—

ในวินาทีที่เย่ชีเหยียนคว้าขนนกนั้นมาได้

วิหารสั่นสะเทือน ผู้ศรัทธาทั้งหมดล้มลงกับพื้น

ท้องฟ้ายามค่ำคืนพลันสว่างไสวด้วยแสงสีทองอร่าม

เงยหน้าขึ้นมอง

เห็นเพียงพายุทรายฟุ้งปกคลุมราตรี เงาภาพมายาร่างมนุษย์หัวสุนัขลอยอยู่เหนือมัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป