เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 623 กฎเพิ่มเติม? แล้วทำไมต้องทำตาม?

6 นาที· 1.4K คำ

ขณะที่อีฟปลดปล่อยอาวุธครบชุด

วงแสงสีแดงล็อกเป้าไปยังร่างสัตว์ประหลาดทุกตัว

การโจมตีแม่นยำไร้ที่ติดพลาด เช่นเดียวกับตอนที่เธอเป็น[เซนทรีเฝ้าระวัง]ในช่วงแรก บดขยี้เหล่าสัตว์ประหลาดไม่หยุด

แต่ไม่ว่าจะฆ่ามากแค่ไหน

จำนวนสัตว์ประหลาดก็ไม่ลดลงแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

มันเหมือนจะสืบพันธุ์ได้ไม่รู้จบ มีบางอย่างคอยป้อนพลังให้เหล่าสัตว์พวกนี้ไม่ขาดสาย

ก็คือม่านฟ้า

ม่านฟ้าที่คลุมย่านใจกลางเมืองนั่นเอง

บนดาดฟ้า

เย่ชีเหยียนจ้องมองท้องฟ้าอย่างเย็นชา

ดวงตาเขาแวบไปด้วยเงาสีทองเพียงชั่ววูบ

[จิต: 340 (ประจักษ์แจ้งในสัจจะ) (เงาแห่งจุดจบ)]

ประจักษ์แจ้งในสัจจะ—

เขาเห็นแล้ว

ภายในม่านฟ้านั้น เส้นด้ายบางเฉียบยิ่งกว่าเส้นผมแต่ละเส้น จะตกลงมาบนซากชิ้นส่วนของสัตว์ประหลาดทุกครั้งที่อีฟสังหารมัน แล้วหลอมรวมกลายเป็นสัตว์ประหลาดตัวใหม่

"น่าสนใจจัง"

เย่ชีเหยียนหยิบผลไบ้เสินขึ้นมากัดหนึ่งคำ

"ตั้งใจจะฝังฉันตายอยู่ที่นี่ด้วยสัตว์ประหลาดที่คัดลอกไม่รู้จบใช่ไหม? ฮืม...ถึงจะไม่รู้ว่านายเป็นใคร แต่..."

เสียงดังแป๊กของการกระดิกนิ้วดังก้องไปทั่วบริเวณ

ตู้โดยสารรถไฟสีขาวบริสุทธิ์หนึ่งตู้ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไร้ร่องรอย

"ฉันไม่ได้ตั้งใจจะยืนรอให้สัตว์ประหลาดของนายไหลท่วมขึ้นมาหรอกนะ"

[สร้างเป็นมิติว่างเปล่า · โรงเก็บอาวุธ]

[ออกัสติน ออกปฏิบัติการ]

[แลนสล็อต ไอ้ชั่วร้าย จักรกลสงครามไร้ที่สิ้นสุด ออกปฏิบัติการ]

จักรกลสงครามนับสิบหน่วยถูกยิงพุ่งออกมาจากโรงเก็บอาวุธ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป