เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 670 ปืนในฉากแรก

6 นาที· 1.4K คำ

[โล่สงครามแสงลอย (ระดับ 10)]

[ใช้พลังกายเพื่อรับมือการโจมตีที่ไม่ใช่สายลี้ลับ]

"ก็ธรรมดานิดเดียวเองนี่ ถูกกระจอกชะมัด"

ไหนจำได้ว่าเป็นของเก่าที่ไม่รู้มีอายุยาวนานมาแค่ไหน แต่ของป้องกันที่หยิบออกมากลับมีแค่ระดับ 10 เอง

แม้จะถือเป็นผลได้ที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็น่ารำคาญอยู่ดี

เทียบกับลายนภาแห่งดาวพเนจรของเขา ความสามารถของโล่นี่ช่างต่ำต้อยเหลือเกิน

แม้จะนำไปทำการวิวัฒน์ คงจะเก่งขึ้นไปได้ไม่มากนัก

"แต่ก็แข็งจริงนะ"

การโจมตีที่อีฟปล่อยออกมาหลังเปิด[โหมด・ดาราวิวัฒน์] แม้จะเหวี่ยงโล่กระเด็นไป แต่บนผิวของมันก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

มันไม่ได้รับไม่อยู่ แค่ผู้ควบคุมไม่สามารถจับมันให้มั่นคงได้เท่านั้น

ยกไปทั้งหมด ก็เพราะไอ้เจ้านั่นอหังการเกินไปหน่อย

ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เคยมองเย่ชีเหยียนเป็นคู่ต่อสู้ด้วยซ้ำ

"ถ้าเอาไปรีไซเคิลเป็นวัสดุได้ก็... เอาเถอะ เก็บไว้ก่อน ไว้ค่อยจัดการทีหลัง"

โล่ถูกเก็บเข้าพื้นที่จัดเก็บ สายตาของเขาก็มองไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

หน่วยองครักษ์ผู้พิทักษ์ประเทศบนเรือในที่สุดก็เดินทางมาถึงแบบชักช้า

ผู้นำคือชายวัยกลางคนผมล้าน ร่างสูงใหญ่ หน้าตาดูเคร่งเครียดชราภาพ

"ต่อไป ถึงคิวฝั่งนี้แล้วสินะ"

วงแสงล็อกเป้าของอีฟค่อย ๆ ปรากฏใต้เท้าสมาชิกหน่วยองครักษ์เหล่านั้น

แต่นางไม่ได้รีบเปิดฉากโจมตีทันที

ไม่เหมือนกับผู้ชายผมทองเมื่อกี้ คนพวกนี้ไม่ได้มีความเกลียดชังรุนแรงต่อนายท่านของนาง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป