เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 687 เมืองที่ค่อย ๆ เงียบสงบลง

7 นาที· 1.5K คำ

"ฝ่ายน้องเย่จบเรื่องแล้วสินะ"

ภายในสนามประลองจูกวง

เหมินหลัวจี๋น่าผู้สวมฮู้ดบังใบหน้าไว้ก็มาถึงที่นี่

เธอนั่งอยู่มุมหนึ่งของสนามประลอง พับขาไขว้กัน ยกมือข้างหนึ่งรองแก้ม

มุมปากใต้ผ้าคลุมหน้ายกโค้งขึ้นเล็กน้อย แววตามองไปยังชายปิศาจดักซิมที่กำลังเตรียมออกจากเมืองนี้ไปโดยตรง

"เฮ้ ๆ เธอไม่มีทางไปไหนได้หรอก ถือเสียว่าเป็นของขวัญ"

รถไฟของคนอื่น ๆ ถูกส่งผ่านอุโมงค์แคปซูลเข้ามายังสนามประลองตั้งแต่เนิ่น ๆ

มีเพียงดักซิมเท่านั้นที่รถไฟของเขายังถูกเก็บไว้ในอุโมงค์แคปซูล

เพราะสิทธิ์การส่งผ่านรถไฟของเขาถูกเหมินหลัวจี๋น่าปิดผนึกไว้จนสนิท

หัวหน้าขบวนรถไฟที่ไร้รถไฟ ย่อมไม่มีทางออกจากโลกหนึ่งไปได้

อุโมงค์แคปซูล — อุปกรณ์พิเศษที่มีอยู่ในทุกเมืองนั้น ในฐานะผู้ออกแบบและผู้ควบคุมดั้งเดิม เหมินหลัวจี๋น่าได้ฝังสิทธิ์ที่ซ่อนอยู่เฉพาะของตัวเองไว้ในทุกเมือง

ก็เช่นตอนนี้นี่เอง

"ซ่อนการ์ดปีศาจไว้ลึกในจิตวิญญาณของตัวเองแล้วไม่คิดจะใช้เหรอ งั้นก็รอถึงพรุ่งนี้เถอะ การแข่งขันกิลด์ในวันพรุ่งนี้ก็จะจัดขึ้นตามปกติ แต่ว่า... ก็จริง ๆ ยุ่งยากเหลือเกินนี่นา"

เหมินหลัวจี๋น่ากอดคันเซียนไว้ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เลือนหายไป

ตั้งแต่วินาทีที่การต่อสู้ที่มาโดยไม่มีใครคาดคิดเริ่มต้นขึ้น

บนสตาร์ชิปทั้งสามลำที่เหลือ ผู้พิทักษ์ที่ถูกสถาบันวิจัยของชาติบนเรือส่งออกมานั้น ถูกบางตัวที่ซ่อนตัวอยู่แก้ไขสิทธิ์การควบคุมไปแล้ว

และผู้พิทักษ์ที่ผูกพันอยู่กับเจียวเอ๋อร์ผู้เป็นเจ้าเมืองชาติบนเรือนั้น ผู้ที่สามารถเปลี่ยนแปลงสิทธิ์การควบคุมได้ มีเพียงผู้ที่เขาแบ่งปันสิทธิ์นั้นให้ด้วยความสมัครใจเท่านั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป