“งานเลี้ยง?”
“ใช่แล้วครับคุณอัลทอส เจ้าเมืองโจเอลต้องการขอบคุณคุณกับอีกไม่กี่คนที่ช่วยเหลือประเทศบนเรือ จึงจะจัดงานเลี้ยงค่ำใหญ่ให้ทุกท่าน คุณว่าไง...”
“ไม่สนใจ”
เย่ชีเหยียนปฏิเสธคำเชิญนี้ไปตรง ๆ
“แบบนั้น...ก็จะมีคนจากกิลด์อื่นอีกเพียบมาร่วมด้วย ถือเป็นโอกาสดีที่จะประกาศชื่อเสียงของตี้ซวี่ แล้วก็...ช่วยให้ความเข้าใจผิดที่มีต่อตี้ซวี่ค่อย ๆ จางหาย...”
“เข้าใจผิด? เข้าใจผิดอะไร?”
ฟังคำพูดของโปเป เย่ชีเหยียนขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปที่อีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มเล่น ๆ
“คุณโปเป พวกคุณไม่ได้เข้าใจอะไรผิดไปแล้วเหรอ?”
“รบกวนชี้แจงให้กระจ่างด้วยค่ะ...”
เย่ชีเหยียนก้าวลงจากรถไฟ มองทรัพยากรที่เก็บกวาดไปได้เกือบทั้งหมดแล้ว จึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เขาดีดนิ้วเสียงดังป๊าบ
ฝูงผึ้งบินกลับรัง จักรกลสงครามเข้าสู่คลัง
เหล่าปีศาจคืนร่างสู่ลำดับไพ่ ลำดับไพ่ย้อนกลับเข้าคลังการ์ดมิติลวง~
“สิ่งที่คนภายนอกได้ยินมา ได้เห็นมา ล้วนไม่ใช่ความเข้าใจผิดสักหน่อย”
ณ วินาทีที่ผึ้งเข็มใหญ่นาโนตัวสุดท้ายบินกลับมา
เย่ชีเหยียนยกมือวางลงบนประตูรถไฟ
เมทริกซ์เปิดใช้งาน รถไฟจมหายลงภายใน
สายตาของเขาและคุณโปเปผู้มีแววตาซับซ้อนค่อย ๆ ประสานกัน
“ไม่ว่าจะทำลายเมือง หรือยินดีทำลายทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ทุกอย่าง ล้วนเป็นความจริง”
เสียงของเขาไม่ดังนัก
แต่ก็เพียงพอที่โปเปซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรจะได้ยินชัดถ้อยชัดคำ