ติ๋งลิงลิง~
เสียงกังวานไพเราะดังก้องอยู่ในความว่างเปล่า
ชายหนุ่มบนเตียงขยับลืมตาขึ้นอย่างเฉื่อยชา
เวลา[10:44:41]
สภาพอากาศวันนี้: ฝนตกหนัก
เขามองออกไปนอกหน้าต่างรถไฟ ที่รางกันดารที่ถอยหลังผ่านไปในสายตาราวสายฟ้า ตอนนี้ถูกฝนกระหน่ำลูกใหญ่คลุมไว้ทั่ว
สองข้างรางเริ่มค่อย ๆ กลายเป็นทะเลสาบ
ระดับน้ำฝนท่วมสูงถึงครึ่งล้อ ถ้าฝนนี้ไม่หยุดสักทั้งวัน กลัวว่าจะท่วมทั้งขบวนรถไฟ
เย่ชีเหยียนก้มตาลง มองนางฟ้าตัวจิ๋วที่ยังคงนอนแนบอยู่บนไหล่ของตน
ตัวเล็ก ๆ นี่ไม่รู้เป็นอะไร นับตั้งแต่กลับมาจากโลกใบนั้นก็แปะติดเขาผิดปกติ
ไม่สิ แม่นยำกว่านั้นไม่ใช่การแปะติด แต่คือ... กลัวว่าเขาจะเกิดเรื่อง? เลยอยากอยู่ใกล้ ๆ ไว้
เย่ชีเหยียนก็ไม่ขัดขวาง วางมิงมิงที่ยังหลับอยู่บนหมอน เอื้อมรับเสื้อผ้าที่ลีเซ็ตส่งให้ ตบเบา ๆ ที่ตัวจิ๋วของการลาดตระเวนที่กำลังงีบหลับอยู่บนยอดดอกไม้ไฟแห่งจุดจบ เก็บไพ่ระเบียบ
เปิดหน้าต่างรถไฟ มองออกไปข้างนอก
อีฟยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน ใช้หูกระต่ายของตัวเองสร้างร่มใบใหญ่กันฝนสายลม หมุดทังสเตนระเบิดเร่งความเร็วที่โปรยลงจากฟ้าเป็นระยะ ๆ กำลังบดขยี้สัตว์ประหลาดที่ไล่ตามมา คุ้มกันรถไฟไม่ให้ถูกบุกรุกจากภายนอก
ค่าพลังกายและจิตฟื้นเต็มเม็ด วันนี้ ถึงเวลาทำการวิวัฒน์และเสริมพลังใหม่ ๆ สักหน่อยแล้ว
แน่นอน ก่อนอย่างนั้น~
เรื่องกินสำคัญกว่า