[ตี๊ดๆ——]
เมื่อการวิวัฒน์และติดตั้งอุปกรณ์สิ้นสุดลง เย่ชีเหยียนก็ยังไม่ลงมือกับหีบสมบัติเลเวล 8 ที่เหลือในตอนนี้
ก่อนจะเข้าสู่สถานีต่อไป เขาคิดจะสร้างจักรกลสงครามไร้จุดจบเพิ่มอีก 10 ตัวเก็บไว้ในคลังโรงเก็บ เพื่อใช้เสริมกำลังของกองทัพจักรกล
งานผลิตโลหะความจำถูกมอบหมายให้วอลล์อี
ส่วนตัวเขาเองไปที่ตู้โดยสารเพาะปลูก สวนจันทรานิรันดร์ และนอนอาบแสงจันทร์อยู่ที่นั่น
ฝูงผึ้งเข็มใหญ่ขยันขันแข็งช่วยงานระบบจัดการอัจฉริยะอัตโนมัติของตู้โดยสารเพาะปลูก
“ลมข้างนอกนี่แปลกจริงๆ... นายสถานีแต่ละคนมีระดับต่างกัน ความเร็วลมที่เจอก็ไม่เหมือนกันงั้นหรือ?”
“หืม?”
เย่ชีเหยียนฆ่าเวลาอยู่ในห้องแชตสาธารณะ
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงตี๊ดๆ จากจอแสงระบบ เขาเปิดหน้าจอเพื่อนขึ้นมา ก็เห็นชื่อที่กำลังกระพริบเบาๆ อยู่บนนั้น
[ลั่วซู่]
“ไอ้หมอนี่เอง”
เด็กหนุ่มผู้กลายเป็นเจ้านายของบริษัท RUN ภายใต้การบงการของเหมินหลัวจี๋น่า ซื่อเกินไปหน่อย ใช้งานได้ง่าย
[“พี่ครับ พี่ยุ่งอยู่หรือเปล่า? ผมมีเรื่องอยากคุยด้วยนิดหน่อย”]
[“ไม่เท่าไหร่ มีอะไร? เจอปัญหาเข้าหรือเปล่า?”]
เคาะจอแสงเพื่อตอบกลับ
โลกสำนักงานใหญ่ของบริษัท RUN
ลั่วซู่อยู่เพียงลำพังในห้องทำงานของเจ้านายที่กว้างใหญ่โตนี้ จ้องมองกรอบแชตบนจอแสงไม่วางตา
วินาทีที่เห็นเย่ชีเหยียนตอบกลับมา สีหน้ายินดีก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที