เจฟฟรีย์ เจ้านายของบริษัทอี้ซื่อเสวี่ยกั่ว
ยังเป็นลูกน้องของเหมินหลัวจี๋น่าด้วย
ไม่ใช่นายสถานีแต่กำเนิด แต่ใช้เหรียญรถไฟเปลี่ยนจากคนพื้นเมืองมา
เขาไม่อยากออกไปผจญภัย
ที่มาเป็นนายสถานีก็เพื่อใช้ระบบรถไฟ ติดต่อสื่อสารข้ามโลกเท่านั้น
“คุณเป็นแวมไพร์เหรอ?”
“ใช่ครับ...ได้โปรดอย่ารังเกียจเลย ตอนนี้ถ้าอยากอยู่ในนครรัตติกาลนิรันดร์ต่อ ต้องเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ตัวเอง ผมก็ทุ่มเงินไปไม่น้อย ถึงได้เป็นแวมไพร์ระดับต่ำที่หน้าตาไม่ขี้เหร่เกินไป...”
นครรัตติกาลนิรันดร์ เพราะเพิ่งขับไล่และเข่นฆ่ามนุษย์ไปหยกๆ คนที่ยังอยู่ได้จึงเหลือแต่เหล่าอสูร
เย่ชีเหยียนไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร
เจฟฟรีย์หยิบกล่องอีกใบออกมาจากตู้เก็บของใบนั้น
“อุปกรณ์สำหรับปกปิดเผ่าพันธุ์ คุณเหมินหลัวก็เตรียมไว้ให้ท่านแล้ว”
“มีทั้งหมดสี่ชุด เชิญท่านตรวจรับ”
[แวมไพร์×?]
[เมื่อสวมใส่ จะอำพรางเผ่าพันธุ์ของตนให้กลายเป็น[แวมไพร์]และได้รับสถานะ ไวเคานต์แวมไพร์]
มีของชิ้นนี้ ก็ช่วยเย่ชีเหยียนประหยัดแรงไปได้มาก
เพราะตอนนี้เขาจนไม่เหลืออะไรแล้ว
“เอ่อ ท่านอัลทอส ยังมีอีกเรื่อง...”
“เรื่องอะไร?”
“ท่านช่วย...เก็บแสงสว่างจ้าพวกนั้น...ลงสักหน่อยได้ไหมครับ”
“แสง?”
เย่ชีเหยียนสำรวจตัวเอง
“แสงอะไร?”