หา? ไอ้แก่ เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ?
ร่างหลังค่อมที่ดูเหมือนอายุกว่าเจ็ดสิบแปดสิบยืนพิงไม้เท้าอยู่ในห้องสวีทใหญ่ ไอไม่หยุด
"คุณบาร์ ผมแม้จะแก่มาก แต่ก็ไม่ได้แก่ถึงขนาดนั้น ถ้าจะว่ากันเรื่องอายุจริงๆ คุณกับผมก็คงไม่ต่างกันมากนักหรอก"
"ยิ่งกว่านั้น คุณยังไงก็เป็นหนึ่งในตัวแทนของอาบูคาโด ทำตัวให้นิ่งกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ? คราวก่อนคุณถูกเทวทูตแห่งตี้ซวี่ต่อยหมัดเดียวลอยไปล่องลอยในอวกาศตั้งสามวันสามคืน ถ้าไม่ใช่เพราะบอสให้คุณถูเฟยไป๋ไปพาคุณกลับมา ป่านนี้ยังไม่รู้ว่าคุณลอยไปอยู่ไหนแล้ว"
บาร์ พิษคลั่งแห่งอาบูคาโด
ผู้หญิงที่เคยบุกโจมตีคอนเสิร์ตที่สวนลอยฟ้า
และเป็นคนที่ออกปฏิบัติภารกิจภาคสนามบ่อยที่สุดในองค์กรอาบูคาโด
"ไอ้แก่! เปิดแผลเก่าไม่เลือกที่! ข้า แค่ไม่ระวัง ใครจะไปคิดว่าเจ้าซาหย่าถูกผนึกมาสิบห้าปีแห่งทุ่งรกร้างแล้วจะยังแกร่งขนาดนั้น?"
"อีกอย่าง ข้าไม่ได้เตรียมตัวต่างหาก!"
ชายชราลูบเครา แววตาที่หรี่ลงเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
"ทั้งที่คุณเป็นฝ่ายไปลอบทำร้ายเขาแท้ ๆ แต่กลับถูกหมัดเดียวปลิวกระเด็น..."
เวร! ไอ้แก่ แกพูดอีกทีสิ!
ตึง ตึง ตึง——
ประตูห้องสวีทถูกเคาะ
บาร์หยุดมือที่กำลังจะทำอะไรบางอย่างลง ทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างหงุดหงิด แล้วนั่งไขว่ห้างบนโซฟา
"ไสหัวไปเปิดประตู ไอ้แก่ตายซาก"
"เฮ้อ..."
ชายชราถือไม้เท้าไปเปิดประตูห้องสวีท