เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 380 เกมของอาบูคาโด เรือนจำ

5 นาที· 1.2K คำ

ร้อยเหรียญต่อหนึ่งแท่ง

อมยิ้มรักษาของซาหย่าแม้จะเป็นแค่ไอเทมสิ้นเปลืองระดับ 8

แต่ฤทธิ์พลิกฟ้าที่สามารถขจัดคำสาปของการ์ดคำสาปได้

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของที่หาได้ในราคาแค่ร้อยเหรียญรถไฟ

ราคานี้

นับว่าถูกมาก

หยิบเหรียญรถไฟสามร้อยเหรียญออกจากหน่วยจัดเก็บวางตรงหน้าซาหย่า

เย่ชีเหยียนเอ่ยจากใจว่า

"ขอบคุณนะ ผม..."

"ชู่ว~ นี่เป็นการค้า ไม่ใช่การให้ เพราะฉะนั้น อย่าขอบคุณฉัน"

คำพูดของเขาถูกขัดจังหวะ

ซิสเตอร์สาวผมทองยิ้มกว้างเอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเอง

แววตาเจ้าเล่ห์วาบผ่าน ดึงนิ้ววาดวงกลมกลางอากาศ พื้นที่แสงศักดิ์สิทธิ์ดูดเหรียญรถไฟทั้งหมดหายไป

"เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า การค้าสำเร็จ อืม... บอกฉันได้ไหมว่าตอนนี้นายพักอยู่ที่ไหน"

เย่ชีเหยียนลังเลเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ปิดบัง

"อยู่ที่เขตสิบเอ็ด ชื่อบริษัทน้ำอัดลมสูตรหนึ่ง ไม่ไกลมาก สนใจไปดูไหม"

"บริษัทน้ำอัดลมสูตรหนึ่ง สูตรหนึ่ง... รู้สึกคุ้นหูแปลก ๆ แต่ช่างเถอะ กลับไปที่ขบวนรถของนายแล้ว อย่าลืมส่งพิกัดมาในแชทเพื่อนเลยนะ ถ้าเจออันตรายอะไร ฉันจะได้ไปช่วยทัน"

"ไม่ต้อง"

"?"

"ผมหมายถึง ไม่ต้องกลับไปส่ง"

"??"

ปลายนิ้วลากผ่านอากาศ

จอแสงระบบลอยขึ้นต่อหน้าเย่ชีเหยียน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป